The Project Gutenberg EBook of Ibong Adarna, by Anonymous

This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
with this eBook or online at www.gutenberg.org


Title: Ibong Adarna
       Corrido at Buhay na Pinagdaanan nang tatlong Principeng
       Magcacapatid na Anac nang Haring Fernando at nang Reina
       Valeriana sa Ca

Author: Anonymous

Release Date: July 1, 2005 [EBook #16157]

Language: Tagalog

Character set encoding: ISO-8859-1

*** START OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK IBONG ADARNA ***




Produced by Tamiko I. Camacho, Jerome Espinosa Baladad,
Pilar Somoza and PG Distributed Proofreaders from page
scans provided by University of Michigan. Dedicated to the
three Filipino comedians Dolphy, Panchito and Babalu who
made this folklore memorable in a 1970s film adaptation.







IBONG ADARNA


AKLATAN NI JULIANA MARTINEZ
116 P. Calderon, Manila


CORRIDO AT BUHAY NA PINAGDAANAN NANG TATLONG PRINCIPENG MAGCACAPATID
NA ANAC NANG HARING FERNANDO AT NANG REINA VALERIANA SA CAHARIANG
BERBANIA


  Virgeng Inng mariquit
Emperadora sa Langit,
tulungan po yaring isip
matutong macapagsulit.

  Sa aua mo po't, talaga
Vrgeng ualang macapra,
acong hamac na oveja
hulugan nang iyong gracia.

  Dila co'i iyng talasan
pauiin ang cagariln,
at nang mangyaring maturan
ang munting ipagsasaysay.

  At sa tanang nangarito
nalilimping auditorio,
sumandaling dinguin ninyo
ang sasabihing corrido.

  Na ang sabi sa historia
nang panahong una-una,
sa mundo'i nabubuhay pa
yaong daquilang monarca.

  At ang caniyang esposa
yaong mariquit, na reina,
ang pangala't bansag niya
ay si doa Valeriana.

  Itong hari cong tinuran
si don Fernando ang ngalan
ang caniyang tinubuan
ang Berbaniang caharian.

  Ang haring sinabi co na
ay may tatlng anc sila,
tuturan co't ibabady
nang inyo ngang maquilala.

  Si don Pedro ang panganay
na anc nang haring mahal,
at ang icalaua naman
si don Diego ang pangalan.

  Ang icatlo'i, si don Juan
ito'i siyang bunsong tunay,
parang Arao na sumilang
sa Berbaniang caharian.

  Ito'i, lalong mahal baga
sa capatid na dalaua,
salang malingat sa mata
nang caniyang haring am.

  Para-parang nag-aaral
ang manga anc na mahal,
malaqui ang catouaan
nang hari nilang magulang.

  Ay ano'i, nang matuto na
yaong tatlng anc niya,
ay tinauag capagdaca
nitong daquilang monarca.

  Lumapit na capagcuan
ang tatlng prncipeng mahal,
cordero'i, siyang cabagay
nag-aantay pag-utusan.

  Anng hari ay ganit
caya co tinauag cay,
dito sa itatanong co
ay sabihin ang toto.

  Linoob nang Dios Am
na cayo'i, nangatuto na,
mili cay sa dalaua
magpare  magcorona.

  Ang sagt nila at saysay
sa hari nilang magulang,
capua ibig magtangan
nang corona't, cetrong mahal.

  Nang it ay maringig na
nang haring canilang am,
pinaturuan na sila
na humauac nang espada.

  Sa Dios na calooban
sa canilang pag-aaral,
di nalao'i, natutuhan
ang sa armas ay pagtangan.

  Ito'i, lisanin co muna
yaong pagcatuto nila,
at ang aquing ipagbady
itong daquilang monarca.

  Nang isang gabing tahimic
itong hari'i, na-iidlip,
capagdaca'i, nanaguinip
sa hihign niyang banig.

  At ang bungang panaguimpan
nitong hari cong tinuran,
ang anc na si don Juan
pinag lilo at pinatay.

  Ang dalauang tampalasang
sa caniya ay pumaty,
inihulog at iniuan
sa baln na calaliman.

  Sa pananaguinip bag
nitong mahal na monarca,
nagbangon capagcaraca
sa hihign niyang cama.

  At hindi nanga na-idlip
sa malaqui niyang hapis,
sa hirap na masasapit
niyong bunsong ini-ibig.

  Ito ang niyang dahiln
nang sa bungang panaguimpan
tuloy ipinagcaramdam
at sa banig ay naratay.

  Nagpatauag nanga rito
marurunong na mdico,
dili masabi cun an
ang saquit nang haring it.

  Sa gayong carami bag
medicong tinauag nila,
ay ualang macapagbady
sa saqut na dinadal.

  Ay mayroon namang is
na bagong cararating pa,
siyang nagpahayag bag
saquit nang bunying alteza.

  Ang damdam mo haring mahal
ay galing sa panaguimpn,
sa iyo'i, aquing tuturan
ang iyo pong cagamutan.

  May isang ibong maganda
ang pangalan ay Adarna,
cun marinig mong magcant
ang saqut mo'i, guiguinhaua.

  Sa Tabor na cabunducan
ang siyang quinalalaguian,
cahoy na hinahapunan
Piedras Platas ang pangalan.

  Cun arao ay uala roon
itong encantadang ibon,
sa iba sumasalilong
at nagpapaui nang gutom.

  Cun gabing catahimican
ualang malay ang sino man,
ay siyang pag-oui lamang
sa Tabor na cabunducan.

  Cay mahal na monarca
yao'i, siyang ipacuha,
gagaling pong ualang sala
ang saqut mong dinadal.

  Nang sa haring mapaquingan
ang caniyang cagamutan,
capagdaca'i, inutusan
ang anc niyang panganay.

  Si D. Pedro'i, tumalima
sa utos nang haring am,
iguinayc capagdaca
cabayong sasac-yn niya.

  Yao nanga't, lumacad na
cabunducan ang pinunt,
at hahanaping talag,
mahal na ibong Adarna.

  Mahiguit na tatlong buan
paglacad niya sa prang,
at hindi nga maalaman
ang Tabor na cabunducan.

  May dinatnang lands siya
mataas na pasalung,
tumahan capagcaraca
itong prncipeng masigl.

  Sa masamng capalaran
sa Dios na calooban,
nang dumating sa ibabao
cabayo niya'i, namaty.

  Di anong magagaua pa
uala nang masac-yn siya,
ang bastimento'i, quinuha
at lumacad capagdaca.

  Sa Dios na calooban
na sa tanong bininyagan,
dumating siyang mahusay
sa Tabor na cabunducan.

  May cahoy siyang naquita
na tantong caaya-aya,
sa caagapay na ib
siyang tangi sa lahat na.

  Ang daho'i, sacdal nang inam
para-parang cumiquinang,
diamante'i, siyang cabagay
sa mata'i, nacasisilao.

  Ang naisipan nga niya
sa loob at ala-ala,
doon na tumiguil bag
itong prncipeng masigl.

  Ang nasoc sa calooban
ang cahoy na ito'i, siyang
marahil hinahapunan
nang ibong cong pinag-lacbay.

  Ay ano'i, nang gagabi na
ang Arao ay lulubg na,
madlng ibo'i, narito na
at manga cauan ang ib.

  Sa gayng daming nagdaan
ualang dumpo isa man,
nagul ang gunam-gunam
nitong prncipeng timtiman.

  Ganitong diquit na cahoy
ualng ibong humahapon,
aco'i, dito nalingatong
paghihintay cong malaon.

  Ang nasoc sa ala-ala
sa loob niyang mag-is,
ang siya ay magpahing
at bcas lumacad siya.

  Humilig nanga't, sumandal
doon sa cahoy na mahal,
sa malaquing capaguran
siya'i, tambing nagulaylay.

  Ay ano'i, nang tahimic na
ang gab ay lumalim na,
siya nangang pagdating na
niyong ibong encantada.

 Dumapo na siyang agad
sa cahoy na Piedras Plats,
balahibo ay nangulg
pinalitn niyang agad.

  At capagdaca'i, nagcant
itong ibong encantada,
ang tinig ay sabihin pa
tantong caliga-ligaya.

  Ang prncipe ay hindi na
nacaringig nang pagcant,
pagtlog ay sabihin pa
himbing na ualang capara.

  Ang sa ibong ugali na
cun matapos na magcant,
ay siyang pag-te niya
at matutulog pagdaca.

  Sa masamng capalaran
ang prncipe'i, natai-an,
ay naguing bat ngang tunay
ang catauan niyang mahal.

  Di anong maggaua pa
nang siya'i, maguing bat na,
paghihintay sabihin pa
nang haring caniyang am.

  At nang maguing isang-taon na
hindi dumarating bag,
inutusan capagdaca
si don Diegong pangalau.

  Sumund at di sumuay
sa hari niyang magulang,
iguinayc capagcuan
cabayo niyang sasac-yn.

  Pagca-handa'i, lumacad na
cabunducan ang tinump,
at hahanapin nga niya
ang bunying ibong Adarna.

  Mahiguit sa limang buan
nag-lacad niya sa prang,
hindi naman maalaman
ang Tabor na cabunducan.

  Nang siya ay dumating na,
sa daan na pasalunga,
nagtuloy at umahon na
itong prncipeng masigl.

  Sa masamng capalaran
nang dumating sa ibabao,
nabual nanga't, namatay
ang cabayong sinasac-yn.

  Di anong magagaua pa
sa cabayong namatay na,
ang bon niya'i, quinuha
at lumacad capagdaca.

  Nang siya'i, dumating naman
sa Tabor na cabunducan,
may cahoy siyang dinatnan
diqut ay di ano lamang.

  Nang caniyang mapagmalas
ang cahoy Piedras Platas,
ang dahon ay cumiquintb
diqut ay ualang catulad.

  Ang nasoc sa ala-ala
nitong prncipeng magand,
cahoy na caaya-aya
hapunn niyong Adarna.

  Sa puno nang cahoy baga
may bat siyang naquita,
cristal ang siyang capara
nacauiuili sa mat.

  Doon niya napagmalas
ang cahoy na Piedras Platas
ang balt ay guintng uags
anaqui'i, may piedreras.

  Sa toua niya't, ligaya
sa cahoy niyang naquita,
oras nang  las cinco na
madlang ibo'i, nagdaan na.

  Sa gayong daming nagdaan
manga ibong cauan-cauan,
ualang dumapo isa man
sa cahoy niyang namasdan.

  Ganitong diquit na cahoy
ualang ibong humahapon,
ito'i, di co mapagnoynoy
cahalimbaua co'i, ull.

  Ang cahoy na caagapay
mayroong ibong nagdaan,
ito'i, siyang tangi lamang
bucd na hindi dapuan.

  Cahit anong casapitan
ay hindi co tutugutan,
na cun anong cabagayn
sa cahoy na gaua't, lalng.

  Ay ano'i, nang lumalim na
ang gab ay tahimic na,
doon sa batng naquita
ay nangubl capagdaca.

  Ay ano'i, caalam-alam
sa caniyang paghihintay,
siya na nganing pagdatl
nang ibong Adarnang mahal.

  Dumapo na nganing agd
sa cahoy na Piedras Platas,
at naghusay nangang caguiat
balahibong sadyang dilg.

  Sa prncipeng napagmasdan
ang sa ibong cariquitan,
icao ngayo'i, pasasaan
na di sa aquin nang camay.

  Ay nang macapaghusay na
itong ibong encantada,
ay siya nangang pagcant
tantong caliga-ligaya.

  Sa prncipeng mapaquingan
ang voces na sadyang inam,
capagdaca'i, nagulay-lay
sa caniyang pagcasandal.

  Sino cayang di maidlip
sa gayong tinig nang voces,
cun marinig nang may saqut
ay gagaling siyang pilit.

  Macapitong hint bag,
ang caniyang pagcacant,
pit naman ang hichura
balahibong maquiquita.

  Nang matapos nganing lahat
yaong pitng pagcocoplas,
ay tume namang agad
itong ibong sadyang dilg.

  Sa casam-ang capalaran
si don Diego ay natai-an,
ay naguing bat rin naman
cay don Pedro'i, naagapay.

  Di anong magagaua pa
nang siya'i, maguing bat na,
paghihintay sabihin pa
nang haring caniyang am.

  Hindi niya mautusan
ang anc na si don Juan,
at di ibig mahiualay
cahit susumandal man.

  Si don Jua'i, naghihintay
na siya ay pag-utusan,
aayao tauaguin naman
nang hari niyang magulang.

  Siya nanga'i, nagcusa na
dumulog sa haring am,
nag-uica capagcaraca
nang ganitong parirala,

  Aco po'i, pahintulutan
nang haring aquing magulang,
aco ang quiquita naman
nang iyo pong cagamutan.

  Ngayon ay tatlng tan na
hindi dumarating bag,
ang capatid cong dalaua
saqut mo po'i, malubha na.

  Ang sagt nang haring mahal
bunsng anc co don Juan
cun icao ay mahiualay
lalo co pang camatayan.

  Mapait sa puso't, dibdib
iyang gayc mo't, pag-als,
hininga co'i, mapapatid
cun icao'i, di co masilip.

  Isinagt ni don Juan
 haring aquing magulang,
sa loob co po'i, masucal
mamasdan quitang may damdam.

  Cundi mo pahintulutan
ang aquing pagpapaalam,
ay di mo mamamalayan
ang pag-alis co't, pagpanao.

  Sa uinicang ito naman
ang hari ay natiguilan,
at segurong magtatanan
ang prncipeng si don Juan.

  Lumuhod na capagdaca
sa harp nang haring am,
bendicin po'i, igauad na
siya cong maguing sandata.

  Capagdaca'i, guinauaran
at siya'i, binendicionan,
at sa reinang in naman
ay lumuhd capagcuan.

  Ay ano'i, nang matapos na
na mabendicionan siya,
ay nagtindig capagdaca
itong prncipeng masigl.

  Ang despensa ay binucsn
nuha nang limang tinapay,
siyang babaunin lamang
sa talagang parurunan.

  Di sumacay sa cabayo
nag-lacad nangang totoo,
ang prncipe nganing it
cabunducan ang tinungo.

  Doon sa paglacad niya
ualang tauong naquiquita,
parat sa ala-ala
ang Vrgen Santa Mara.

  Cung mahustong isang buan
paglacad niya sa parang,
ay siyang pagcain lamang
nang isang baong tinapay.

  Sa isang buan ang isa
nang pagcaing muli niya,
parang nagpepenitencia
nang sa ibon ay pagquita.

  Madai't, salita naman
at di co na pahabaan,
ay naguing apat na buan
pag-lacad niya sa parang.

  Sa aua nang Vrgen In
cay don Juan de Berbania,
ay dumating capagdaca
sa daan na pasalunga.

  Nang sa prncipeng matignan
taas niyong cabunducan,
lumuhd siya't, nagdasl
sa Vrgeng Inng marangal.

  Aco'i, iyong caauaan
Vrgeng calinis-linisan,
at aquin ding matagaln
itong mataas na daan.

  Nang siya'i, matapos naman
pagtauag sa Vrgeng mahal,
nuha nang isang tinapay
at cumain capagcuan.

  Sa limang tinapay bag
na baon niyang talaga,
iisa na ang natira
na pangpauing gutom niya.

  Nang matapos nang pagcain
sumalunga siyang tambing,
sa aua nang Inng Vrgeng
ualang hirap na dinating.

  Nang dumating sa ibabao
ang prncipeng si don Juan,
doo'i, caniyang dinatnn
isang leprosong sugatn.

  Anitong leproso't, bady
maguino po aniya,
na cun may baon cang dal
aco po'i, limosn mo na.

  Sa Dios po alang-alang
aco'i, iyong cahabagn,
cun gumaling ang catauan
ay aquin ding babayaran.

  Isinagot ni don Juan
aco nga'i, mayroong taglay,
natirang isang tinapay
na aquing baon sa daan.

  Dinucot na capagdaca
yaong tinapay na isa,
caniyang ibinigay na
sa leproso na naquita.

  Anitong matanda't, saysay
pasasaan ca don Juan,
sabihin mo't, iyong turan
ang layon mo't, iyong pacay.

  Anang prncipe at bady
ganito po'i, maquinig ca,
sasabihin cong lahat na
ang sadya cong quiniquita.

  Ang ama co'i, may damdam
sa banig ay nararatay,
ang ibong Adarna lamang
ang caniyang cagamutan.

  Bucd dito ang isa pa
ngayon ay tatlng tan na,
na hindi co naquiquita
ang capatid cong dalau.

  Anitong leproso bag
don Juan maghihirap ca,
at sa pagca't, encantada
yaon ngang ibong Adarna.

  Nguni't, ngayon ang bilin co
ay itanim sa pus mo.
at nang hindi sapitin mo
na ico ay maguing bat.

  Sa iyong paglalacad diyan
ay may cahoy na daratnan,
diqut ay di ano lamang
cauili-uiling titigan.

  Doo', huag tumiguil ca
na sa cariquitan niya,
totoong ualang pagsala
don Jua'i, mamamatay ca.

  Sa ibaba'i, tumanao ca
may bahay cang maquiquita
ang magtuturo ay siya
doon sa ibong Adarna.

  Yaring limos mong tinapay
ay cunin mo na don Juan,
nang may canin ca sa daan
sa lyo nang paroroonan.

  Anitong prncipe't, bady
ugali pagcabata na,
na cun mailimos co na
ay di co na quinucuha.

  Pinipilit na ibigay
ang limos niyang tinapay,
umalis na si don Juan
siya'i, hindi pinaquingan.

  Sa mahusay na pag-lacad
nitng prncipeng marilg,
sumapit siyang liualas
sa cahoy na Piedras Platas.

  Nang maquita ni don Juan
yaong cahoy na malabay,
loob niya'i, natiguilan
sa gayon ngang cariquitan.

  Naual sa ala-ala
yang bilin sa caniya,
parang naencanto siya
sa cahoy niyang naquita.

  Sa caniyang pagmamalas
sa dahong nagsisiquintb,
gayon din naman ang lahat
na anaqui'i, guintng uags.

  Ay ano'i, caguinsa-guins
na sa panonod niya,
ay parang pinucao bag
ang caniyang ala-ala.

  Tinutp nanga ang no
at nag uica nang ganito,
ab at nalimutan co
yang bilin nang leproso.

  Sa ibab'i, tumingin siya
ay may bahay ngang naquita,
lumacad na capagdaca
itng prncipeng masigl.

  Nang dumating sa hagdanan
napatano capagconan,
capagdaca ay dumungao
isang ermitaong mahal.

  Pinapanhic na sa bahay
ang prncipeng si don Juan,
at ang ermitao naman
ang pagcai'i, inilagay.

  Umupo na sa lamesa
nagsalo silang dalaua,
ay sa prncipeng naquita
tinapay na limos niya.

  At nag-uica capagdaca
sa loob niyang mag-isa,
itong tinapay cong dal
ay baquit narito baga.

  Yang aquing linimosn
leprosong gagapang-gapang,
sac dito'i, ib naman
ermitao ang may tangan.

  Ngayo'i, hindi maisip co
sa Dios itong secreto,
anaqui'i, si Jesucristo
ang mahal na ermitao.

  Nang matapos ang pagcain
ermitao ay nagturing,
don Jua'i, iyong sabihin
cun anong sady sa aquin.

  Isinagot ni don Juan
sa ermitaong marangal,
gayon po'i, iyong paquingan
at aquing ipagsasaysay.

  Ang sady co po aniya
dahil sa ibong Adarna,
igagamt na talag
sa hari pong aquing am.

  Ang sagot nang ermitao
don Juan iyang hanap mo,
maghihirap cang totoo
at ang ibo'i, encantado.

  Isinagt niya naman
cahit aquing icamaty,
ituro mo po ang lugar
at aquing paroroonan.

  Ang sagot nang ermitao
don Jua'i, maquiquita co,
na cun bag nga toto
ang pagsund sa am mo.

  Ang cahoy mong naraanan
cauili-uiling pagmasdan,
yaon ang siyang hapunn
nang ibon mong pinapacay.

  Na cun siya'i, dumating na
sa cahoy ay magcacant,
at ang gabi'i, malalim na
ualang malay cahit is.

  At cun yao'i, matapos na
nang caniyang pagcacant,
pit naman ang hichura
balahibong maquiquita.

  Ay nang iyong matagaln
pitng cantang maiinam,
quita ngayon ay bibiguian
nang maguiguing cagamutan.

  Naito at iyong cuha
pitng dayap at navaja,
ito'i, siyang gamt bag
na sa ibong encantada.

  Balang isang cant naman
ang catauan mo'i, sugatan,
at sa dayap iyong pign
nang di mo macatulugan.

  At cun ito'i, matapos na
nang macapitng pagcant,
ay siyang pagte niya
don Juan ay umilag ca.

  Capag icao'i, tinamaan
nang te nang ibong hirang,
maguiguing bat cang tunay
doon ca na mamamaty.

  Naito'i, cunin mo naman
ang cintas na guintong lantay,
pagca-hauac ay talian
at gapusin mong matibay.

  Caya buns hayo ca na
at ang gabi'i, malalim na,
at malapit nanga bag
dumating yang Adarna.

  Yo nanga si don Juan
sa Tabor na cabunducan,
at caniyang aabangan
ang ibong pinag-lalacbay.

  Nang siya'i, dumating na
sa puno nang cahoy bag
doon na hinintay niya
yaon ngang ibong Adarna.

  Ay ano'i, caalam-alam
sa caniyang ipaghihintay,
ay siyang pagdating naman
niyaong ibong sadyang mahal.

  Capagdaca ay naghusay
balahibo sa catauan,
ang cant'i, pinag-iinam
cauili-uiling paquingan.

  Naghusay namang mul pa
itong ibong encantada,
umulit siyang nagcant
tantong caliga-ligaya.

  Nang sa prncipeng marinig
yang matinig na voces,
ay doon sa pagca-tindig
tila siya'i, maiidlip.

  Quinuha na capagdaca
ang dala niyang navaja,
at caniyang hiniua na
ang caliuang camay niya.

  Saca pinign nang dyap
nitong prncipeng marilg,
cun ang ibon ay magcoplas
ay nauaual ang antc.

  Di co na ipagsasaysay
pitng cantng maiinam,
at ang aquin namang turan
sa prncipeng cahirapan.

  Pitng cant'i, nang mauts
nitong ibong sacdal dilg,
pit rin naman ang hilas
cay don Juang naguing sugat.

  Ay ano'i, nang matapos na
ang caniyang pagcacant,
ay tume capagdaca
ito ngang ibong Adarna.

  Ang prncipeng si don Juan
inailag ang cataun,
hind siya tinamaan
para nang unang nagdaan.

  Siya nangang pagtlog na
nitong ibong encantada,
ang pacpac ay nacabuc
dilt ang dalauang mat.

  Nang sa prncipeng mattap
nagtahan nang pagcocoplas,
umac-yat na siyang agad
sa cahoy na Piedras Platas.

  Nang caniya ngang maquita
ang pacpac ay nacabuc,
dilt ang dalauang mata
nilapitang capagdaca.

  Agad niyang sinungabn
sa paa'i, agad tinangnan,
guinapos niyang matibay
nang cintas na guintong lanty.

  At bumab nanga rito
ang prncipeng sinabi co,
itong ibong encantado
dinal, sa ermitao.

  Sa ermitaong quinuha
mahal na ibong Adarna,
inilagay nanga niya
sa mariquit na jaula.

  Ang uica nang ermitao
itong bang ay dalhin mo,
madal ca at sundin mo
ang ipinag-utos co.

  Muha ca nang tubig naman
dalauang bat ay busan,
nang sila ay magsilitao
manga capatid mong hirang.

  Si don Jua'i, lumacad na
ang banga'i, caniyang dala,
sumaloc nang tubig siya.
at ang bat'i, binusan na.

  Si don Pedro'i, ang nauna
na siyang nabusan niya,
lumitao capagcaraca
at hindi namamatay pa.

  Umuling sumaloc naman
si don Diego ang binusan,
nagquita silang mahusay
at hindi pa namamatay.

  Malaquing pasasalamat
nang magcapatid na liyag,
ual silang maibayad
cay don Juang manga hirap.

  Sila'i, agad napatungo
sa bahay nang ermitao,
at naghain nanga rito
pinacain silang tatl.

  Ay ano'i, nang matapos na
nang pagcain sa lamesa,
capagdaca ay quinuha
garrafang may lamng lana.

  At caniyang pinahiran
yaong sugat ni don Juan,
gumalng agad nabahao
at ualang bacs munti man.

  Nag-uica ang ermitao
mangagsi-ou na cay
magcasund cayong tatl
at huag ding may mag-lilo.

  Don Juan ay cunin mo na
iyang mariquit na jaula,
baca di datning buhy pa
ang monarcang iyong am.

  Bago umalis at nanao
ang prncipeng si don Juan,
ay lumuhd sa harapan
nang ermitaong marangal.

  Napabendicin nga muna
at saca sila'i, nalis na,
si don Pedro ay nagbady
cay don Diegong bunso niya.

  Si don Juan ay magaling pa
hind mahihiy siya,
at siya ang nacacuha
nito ngang ibong Adarna.

  Ang mabuti ngayon naman
ang gauin nating paraan,
patayin ta si don Juan,
sa guitna nang cabunducan.

  Si don Diego ay nag-uica
iya'i, masamang acala,
ang bhay ay mauaual
nang bunsng caaua-aua.

  Ani don Pedro at saysay
cun gayon ang carampatan,
umuguin ta ang catauan
at saca siya ay iuan.

  Ito ang minagaling na
sa loob nilang dalaua,
ang cataua'i, inumog na
nang bunsong capatid nila.

  Di anong casasapitan
nang pagtulungan sa daan,
ay di nanga macagalo
ang prncipeng si don Juan.

  Quinuha na capagdaca
ang dal nga niyang jaula,
nang dalaua't, omoui na
doon so reinong Berbania.

  Nang sila'i, dumating na
sa canilang haring am
ang ibong canilang dal
nangulug capagdaca.

  Itinanong si don Juan.
nang hari nilang magulang,
sagt nang dalau naman
di po namin naalaman.

  Nang ito'i, maringig na
ang sabi nilang dalau,
ang saqut ay lumubh pa
nitong daquilang monarca.

  Saca ang ibong marilg
balahibo'i, nangu-ngulg,
di magpaquita nang dilg
sa haring quinacaharap.

  Ang uica nang hari bag
it ang ibong Adarna,
anong sam nang hichura
sa ibong capua niy.

  Ang sinabi nang medico
na ito rao ibong it,
ay may pitng balahibo
na tantong maquiquita mo.

  At cun ito ay magcant
lubhang caliga-ligaya,
ngayo'i, nangasaan bag,
at di niya ipaquita.

  Hindi pa nga nagcacant
itong ibong encantada,
at sapagca nga uala pa
ang cumuha sa caniya.

  Ito'i, aquing pabayaan
ang di niya pagsasaysay,
at ang aquing pagbalicn
ang prncipeng si don Juan.

  Ano ang casasapitan
nang umuguin ang catauan,
hindi naman macagapang
sa guitna nang cabunducan.

  Di anong magagau pa
nang di macaquilos siya,
ang nasoc sa ala-ala
tumauag sa Vrgeng In.

  Aniya'i,  Vrgeng mahal
an cayang naisipan,
manga capatid cong hirang
at aco'i, pinag-liluhan.

  Ang boo cong ala-ala
caming tatlo'i, tiuasy na,
mahusay na maquiquita
mahal naming haring am.

  O bac pa caya naman
ay sa ibon ang dahilan,
at caya pinahirapan
sila ang ibig magtangan.

  Cun sinabi nila sana
ang maghauac na ay sila,
yao'i, gaano na bag
di ibigay sa canila.

  Cayo naua'i, pagpalain
nang Dios at Inng Vrgen,
gaua ninyong di magaling
ang guinhaua'i, siyang datnin.

  Nagpanibagong nangusap
ang prncipeng na sa hirap,
 Vrgeng Inng marilg
amponin mo di man dapat.

  Aco'i, iyong calarahin
cay Jess Anc mong guilio,
magdalita't, patauarin
sa manga gaua cong linsil.

  At doon sa oras naman
cun aco ma'i, mama maty,
caloloua co'i, hugasan
nang caniyang dugng mahal,

  Ay an'i, caguinsa-guinsa
sa pananalangin niya,
isang matanda'i, eto na
at nag-uica capagdaca.

  Don Juan ay pagtiisan
ang madla mong cahirapan,
di na malalaong arao
guinhaua'i, iyong cacamtan.

  Ang cataua'i, hinipo na
at hinilot nanga siya,
gumaling na capagdaca
at siya'i, nacatindig na.

  Hayo't, lacad na don Juan
moui ca sa caharian,
di pa gumagaling naman
ang haring iyong magulang.

  Lumacad na at umalis
itong prncipeng mariqut,
lagay ay cahapis-hapis
damit pa ay punit-punit.

  Nang dumating nga siya
sa palacio'i, nagtuloy na,
sa harp nang haring am
at lumuhd capagdaca.

  Ang hari'i, di macagalao
sa catre niyang hihigan,
at di naquiquilalang tunay
ang anc na minamahal.

  Ay sa uala ring magbady
na magsabi sa caniya,
ang ibong na sa jaula
ay nangusap capagdaca.

  Namayagpg at naghusay
nag-linis na nang cataun,
balahibo'i, pinalitao
anaquin ay guintong tunay.

  At nagcant nang ganit
ab haring don Fernando,
quilalanin mo ngang toto
ang naninicluhod sa iyo.

  Iyan ang buns mong anc
si don Juan ang pamagt,
na nagdalita nang hirap
sa utos mo ay tumupad.

  Yaong anc mong dalaua
na inutusang nauna,
anoma'i, ualang nacuha
at sila'i, naguing bat pa.

  Nang ito ay masabi na
tumaha't, nagbago muna,
balahibong icalau
na mariquit sa nauna.

  Saca muling nagpahayg
ab haring sacdal dilg,
paquingn di man dapat
yaong cay don Juang hirap.

  Ang bunsng anc monghirang
nagtiis nang cahirapan,
at siyang nag-als naman
batng balot sa catauan.

  Nang masabi nanga it
naghaliling panibago,
nang balahibong icatl
na capua esmaltado.

  At nag-uica nang ganito
mahal na hari'i, dinguin mo,
nagsi-oui silang tatl
sa bahay nang ermitao.

  Sila nga ay piniguing pa
pinacain sa lamesa,
pinangaralan pa sila
anc ang siyang capara.

  Nang ito'i, maipahayag
naghalili namang agd,
nang balahibong icaapat
diamante'i, siyang catulad.

  Nang macacain na naman
itong ermitaong mahal,
madlang sugat ni don Juan
pinagaling niyang tanan.

  Nang ito'i, masabi na
tumaha't, naghalili pa,
balahibong icalim
cahalimbaua'i, tumbaga.

  Nangsila'i lumacad naman
sa bundc at caparangan,
si don Pedro ay nagsaysay
na patayin si don Juan.

  Si don Diego'i, sumansala
yao'i, masamang acala,
sa bhay na mauauala
ni don Juang ating mutya.

  Nang ito'i, maipagturing
nitong ibong nagniningning,
naghalili siyang tambing
balahibong icaanim.

  Ito'i, lalong cariquitan
sa icalimang nagdaan,
mahal na hari paquingn
cay don Juang cahirapan.

  Ay ang pinagcaisahan
nang dalauang tampalasan,
ay umuguin ang catauan
sa guitna nang caparangan.

  Nang hindi macagalao
ang prncipeng si don Juan,
capagdaca ay iniuan
aco'i, canilang tinagly.

  Nang masabi nanga it
naghaliling panibago
balahibong icapit
na anaqui ay carbungco.

  Ito'i, siyang catapusn
mahal na hari'i, paquingn,
pinagdaanang cahirapan
nang buns mong si don Juan.

  Sa malaquing auang lubs
nang Vrgeng In nang Dios,
isang matanda'i, dumulg
at siya'i, tambing guinamt.

  Hinipo na ang cataun
at pinag-ayos ang lagay,
nacatindig na mahusay
itong prncipeng si don Juan.

  Caya co di ipaquita
ang mariquit na hichura,
ay hindi dumarating pa
ang sa aquin ay cumuha.

  Ang isa pa haring mahal
ang anc mong si don Juan,
siya mo pong pamanahan
nitong iyong caharian.

  Nang ito'i, masabi na
nitng ibong encantada,
tumahn na nang pagcant
hindi na naringig niya.

  Ang saqut na dinaramdam
nang haring aquing tinuran,
parang nagdahiln lamang
at gumaling ang cataun.

  Ang haring si don Fernando
tinipon na ang consejo,
at pinaghuntahan dito
si don Pedro't, si don Diego.

  Sa guinauang caliluhn
sa capatid nilang hirang,
cun ano ang catampatang
parusang dapat ibigay.

  Ang sagot nang calahatn
destierro'i, ang carampatan,
nang huag silang mapisan
sa prncipeng cay don Juan.

  Nang cay don Juang matatap
ang hatol na iguinauad,
siya ay nagdalang habg
sa capatid niyang liyg.

  Lumapit capagcaraca
sa harap nang haring am,
dinguin nang vuestra alteza
ang aquing ipagbabady.

  Alang alang sa corona
at hauac na cetro niya,
huag nang biguiang parusa
ang capatid cong dalau.

  Cun sila'i, ipadal man
sa malayong caharian,
di co mababatang tunay
na hindi paroroonan.

  Caya haring aming am
patauarin na po sila,
sa Dios ito'i, talag
ang guinaua nilang sala.

  Ang di magpatauad naman
sa guinaung casalanan,
ay di rin naman cacamtn
ang gloria sa calangitn.

  Nang sa haring maunaua
yang cay don Juang uica,
pinatauad alipala
yang dalauang cuhil.

  Nagsamang nuling mahusay
doon sa palacio real,
ang hari nag-uica naman
sa tatlng anc na hirang.

  Cayong tatl'i, halinhinan
sa ibong co'i, magbabantay,
ang magpaualng sino man
macacapalit ang bhay.

  Sa cahabaan nang arao
nang canilang pagbabantay,
di mauala sa gunam-gunam
cay don Pedrong cainguitan.

  Ang guinaua nilang lalng
ang dalaua'i, magsasaby,
saca hahalili naman
ang prncipeng si don Juan.

  Ay nang isang gab bag
ang ora'i,  las doce na,
guinising na nang dalaua
ang bunsng capatid nila.

  Si don Juan ang nagbantay
niyaong gabing calaliman,
nang magmamadaling arao
siya'i, agad nagulaylay.

  Ang cay don Pedrong nilalng
linapitang dahan-dahan,
yaong jaula at binucsan
ang ibon ay pinaualn.

  At saca nga umalis na
na nag-ualang quib siya,
ay niyong mag uumaga
si don Jua'i, naguising na.

  Ano'i, nang caniyang maquita
na ang ibon ay uala na,
sinidln nang tacot siya
sa mahal na haring am.

  Ito'i, sucat na pagmasdan
nang anc na sino pa man,
sinong di matacot naman
sa castigo nang magulang.

  Sa malaquing tacot niya
sa bhay na macucuha,
nagtaanan capagdaca
at siya'i, umalis na.

  Nguni aquin munang lisan
ang pag-alis ni don Juan
at ang aquing ipagsaysay
ang hari niyang magulang.

  Nang siya ay maguising na
nagtuloy nanga sa jaula,
ang pint ay nacabuc
at ang ibon ay uala na.

  Capagdaca ay tinauag
ang caniyang tatlng anc,
ang dalauang lilo't, sucb
siyang lumapit na agd.

  Itinanong capagcuan
ang ibon cung napasaan,
sagt ni don Pedro't, saysay
si don Juan ang nagbantay.

  Ang nagpauala po'i, siya
doon sa ibong Adarna,
at cun cami ngang dalau
huag mo pong biguiang sla.

  Ang uica nang haring mahal
ay hanapin si don Juan,
at nang aquing maalaman
cun sinong may casalanan.

  Yo nanga't, lumacad na
magcapatid na dalau,
cabunducan ang pinunta
si don Jua'i, quiniquita.

  Ito'i, aquing pabayaan
na pag-lalacad sa prang,
ang aquing ipagsaysay
ang principeng si don Juan.

  Doon naghinahn siya
sa bundc niyong Armenia,
tantong caliga-ligaya
sa tanang bundc na ib.

  Ang cahoy sa caparangan
cauili-uiling pagmasdan,
ang dam'i, gayn din naman
sadyng nangagdiriquitan.

  Ipagparito co muna
magcapatid na dalau,
ang paghanap sabihin pa
cay don Juang buns nila.

  Sa mabuting capalaran
sa Dios na calooban,
canilang napatunguhan
ang Armeniang cabunducan.

  Doon nga nila naquita
ang bunsng capatid nila,
si don Diego'i, nag-uica na
nang ganitong parirala.

  Cun dalhn ta si don Juan
sa Berbaniang caharian,
quita ang parurusahan
nang haring ating magulang.

  Ngayo'i, lalong mabuti pa
tayong tatl'i, magsasama,
at huag nating ipaquita
sa mahal na haring am.

  Doon nga tumahan sila
tatlng magcapatid bag,
ang tu ay sabihin pa
sa cabunducang Armenia.

  Ay ano'i, caguinsa-guinsa
isang baln ang naquita,
ibig ni don Juan bag
ang lalim matarc niya.

  May lbid nga sa ibabao
ang baln nilang dinatnn,
ay nag-uica si don Juan
ac ay inyong talian.

  Sumagt nga si don Diego
aco'i, matanda sa iyo,
ang ihulog muna'i, aco,
ang lalim nang matant co.

  Si don Pedro'i, nagpahayag
aco'i, matanda sa lahat,
aco ang siyang marapt
na sa bal'i, sumiyasat.

  At capag aquing tinangtng
ang lbid na iyong tangan,
hilahin ninyo pagcuan
nang aco'i, mapaibabao.

  Tinalian nanga siya
inahulog capagdaca,
tatlong pung dipa bag.
ang siyang sinapit niya.

  Sa malaquing catacutn
ang lbid agad tinangtng,
hinila na sa ibabao
nang dalauang nagtatangan.

  At tinanong nanga nila
cun ano bagang naquita,
paquingan ninyong dalau
ang aquing ipagbabady.

  Ang baln cong nilusungan
di co matarc ang hangn,
dilm na di ano lamang
aco ay nahintacutan.

  Ani don Diego naman
ac ang inyng talian,
at nang aquing maalaman
ang sa balng cahanganan.

  Tinalian capagdaca
at siya'i, inihulog na
tatatl pa lamang dip
ang siyang sinapit niya.

  Sa malaquing tacot bag
ang lubid ay tinangtng na,
sa ibabao ay hinila
nang capatid na dalau.

  Ani don Juan at saysay
sa amin ay iyong turan,
cun inabt mo ang hangn
nang baln mong linusungan.

  Sagt ni don Diego naman
di co masapit ang hangan,
at sa lubhang cadilimn
loob co'i, nahintacutan.

  Ani don Juan at turing
aco ang taliang tambing,
at aquing sisiyasatin
itng balng sacdal dilm.

  Tinalian capagdaca
ang bunsng capatid nila,
sa bal'i, inihulog na
nang capatid na dalaua.

  Ang sa historia ngang saysay
na sa balng calaliman,
mahiguit sa isang daan
na dip ang casucatn.

  Nang siya nga'i, dumating na
sa fondo nang baln bag,
ay quinalg capagdaca
ang lubid na tali niya.

  Lumacad na capagcuan
ang prncipeng si don Juan,
isang pint ang binucsn
pumasoc na nagtuluyan.

  May isang campong maluang
doo'i, caniyang dinatnn,
linis ay ualang cabagay
nang lupang tinatapacan.

  Ang sari-saring bulaclac
naroo't, namamacetas,
diqut ay ualang catulad
bang'i, humahalimuyac.

  Doon sa pag-libot niya
sa macetas at sampaga,
may bahay siyang naquita
diqut ay ualang capara.

  Tumauag na capagcuan
ang prncipeng si don Juan,
siya naman ay dinungao
nang princesang na sa bahay.

  Nang maquita'i, binati na
ang mariquit na princesa,
bibiguiang arao na maganda
poon nang tanang sampaga.

  Anang princesa'i, ganito
salamat naman sa iyo,
namamangha ang loob co
nang iyong pagcaparito.

  Sagt nang prncipe't, uica
ab mariquit na tala,
pagcaparito co'i, bigla
dal nang sintang gahasa.

  Inalipd sa itaas
nang malabay niyang pacpac,
saca po caringat dingat
sa harapan mo'i, lumagpc.

  Caya mahal na diosa
huag cang mag-ala-ala,
sa Dios ito'i, talag
tangp ang hain cong sinta.

  Ang sagot ni doa Juana
na cun may tapang cang dal
magtuly na pumanhic ca
at dini mag-usap quita.

  Pumanhic na capagcuan
ang prncipeng si don Juan,
at nuha nang silla naman
ang dalaua'i, nag-agapay.

  Ang uica nang princesa
doon sa hain mong sinta,
malaqui cong ala-ala
sa loob bagng mag-isa.

  Saan quita ilalagay
na iyong pagtataguan,
at baca icao ay datnan
nang giganteng tampalasan.

  Yaong lilo at cuhil
sa aqu'i, nag-aalaga,
malaqui co ngayong aua
sa buhay mong mauauala.

  Isinagt ni don Juan
ualin mo sa gunam-gunam
at hamac sa aquing camy
ang giganteng tampalasan.

  Sa pag-uusap nila
nang prncipe at princesa,
siya nangang pagdating na
nang giganteng palamara.

  Sa hagdan nang dumating na
tinauag si doa Juana,
amy manusia aniya
dito'i, may tauo cang ib.

  Si don Jua'i, sumagt nga
anong dami mong usisa,
aco ang siyang nagsady
sa princesa mong alag.

  Anitong gigante naman
malaqui cong catuaan,
mayroon acong dinatnan
na sucat cong icabuhay.

  Isinagt ni don Juan
yao'i, sucat mong asahan,
cun aco'i, iyong mapatay
pagsil-in ang aquing bangcay.

  Anang gigante at bady
cun gayon ay lalaban ca,
hinauacan capagdaca
ang espada't, naghamoc na.

  Sa mabuting capalaran
sa Dios na calooban,
ay napatay ni don Juan
ang giganteng tampalasan.

  Anang prncipe at bady
 mariquit na princesa,
anong hinihintay mo pa
at di pa umalis quita.

  Ang sagt ni doa Juana
may lumbay rin acong dal,
at aquing maiiuan pa
buns cong si Leonora.

  Nariyan sa cabila naman
ang siyang quinalalaguian,
may alilang nagtatangan
isang serpienteng matapang.

  Ani don Juang masigl
dito ay iiuan quita,
at paroroonan siya
capatid mong Leonora.

  Lumacad na nagtuluyan
itong prncipeng matapang,
doon sa icalauang bahay
sa mata'i, nacasisilao.

  Ang hagda'y, gintong lantay
cauili-uiling titigan,
na cun sa lupang ibabao
ualang catulad cabagay.

  Napatauo capagdaca
itong prncipeng masigl,
siya namang pagdungao na
nang princesa Leonora.

  Nang cay don Juang maquita
ang cariquitan at ganda,
ito'i, lumalo aniya
doon cay doa Juana.

  Big-yan nang Dios na mahal
niyong pong magandang arao,
sagot nang princesa naman
ay capua maquinabang.

  Nguni aco'i, namamangha
 prncipeng daraquila,
lugar na ito'i, lihim nga
ay baquin mo naunaua.

  Isinagt ni don Juan
ay ab palabang Buan,
paquinga't, aquing tuturan
ang sa aquin ay nagtaglay.

  Isang bungang panaguimpan
sa pagtulog co'i, pumucao,
ang catulad co't, cabagay
ang isang pinag-ulapan.

  Ang sa bungang tulog co nga
na pumucao sa pag-higa,
sa ilalim nitong lupa
ay mayroong isang tla.

  At sa aquing pangangarap
aco'i, agd inalipad,
camuc-h'i, ibong may pacpc
dito aco inilagpac.

  Hindi co nga malaman
it pong lihim na lugar,
sa Dios na calooban
cun caya po natutuhan.

  Cay mahal na princesa
huag cang mag-ala-ala,
ang Dios ang may talag
cay tangp yaring sint.

  Sagt nang princesa't, sulit
magtuly ca pong pumanhc,
at nang iyo pong mabatid
handg mong sint sa dibdib.

  Pumanhc na capagdaca
itong prncipeng masigl,
sa silla ay umup na
nag-usap silang dalau.

  Isinagt ni Leonora
tungcl sa alay mong sint,
malaqu cong ala-ala
serpiente'i, cun dumating na.

  Saan quit ilalagy
na sucat mong pagtaguan,
nang hindi ca maamuyan
niyong lilo't, tampalasan.

  Sagt nang prncipe't, bady
huag cang mag-ala-ala,
ang bahala ay ac na
sa tacsl at palamara.

  Ano ay caguinsa-guinsa
ang lpa ay umugong na,
siyang pagdating pagdaca
nang serpienteng palamara.

  Sa hagdana'i, lumapit na
tinauag na si Leonora,
amy manusia aniya
dito'i, may tauo cang ib.

  Sumagt si don Juan
sa serpienteng tampalasan,
yaring espada cong tagly
aalis nang iyong bhay.

  Anang serpiente'i, ganit
iyan ang siyang hanap co,
ualang pagsalang toto
icao ay bibihaguin co.

  Ano pa nga at nag-laban
ang capua lacas, tapang,
ang prncipe'i, di taman
nang serpienteng tampalasan.

  Ang isang catac-tac
sa tacsl at palamara,
ang lo'i, cun maptol na
naniniquit na mul pa.

  Nang maguing tatlng oras na
ang canilang pagbabaca,
cay don Juan ay nagbady
ang tacsl at palamara.

  Quita ay magpahingaly
nitng ating pag-lalaban,
napa-ayon si don Juan
sa serpienteng tampalasan.

  Sa prncipeng pagcalagay
sa bintanang tapat naman,
ang princesa ay dumungao
at siya ay tinauagan.

  Don Juan ay abutn mo
itng mahal na blsamo,
at siyang ibubuhos mo
sa mapuptol na lo.

  Ang balang long mapugay
cahit siya'i, lumucs man
cun ma agd mong mabusan,
di mauul sa lagay.

  Quinuha na capagdaca
ang mahal na balsamera,
at mulng naghamoc sila
nang serpienteng palamara.

  Nang maputol na ang anim
na lo nang lilo't, tacsl,
at di na mauling tambing
cagalitan ay sabihin.

  Lalo nga ang cagalitan
dito sa princesang mahal,
at biniguian si don Juan
nang blsamong cagamutan.

  Anang serpiente at bady
dini sa lo cong is,
na ngayo'i, natitir pa
sa bhay ninyo'i, cucuha.

  Ang dalaua'i, nagsagupa
umulit silang nagbang,
ang long natitir nga
nalaglg agd sa lpa.

  Capagdaca ay binusan
nang blsamo ni don Juan,
siya nangang pagcamaty
nang serpienteng tampalasan.

  Ani don Juan at bady
 mariquit na princesa,
anong hinihinty mo pa
at hindi umals quit.

  Sa pagmamadaling tunay
nang princesang matimtiman,
ang lobo niyang aliuan
ang na-isucbit na lamang.

  Diamanteng singsing niya
ay naiuan sa lamesa,
nagsi-alis nanga sila
dalauang magcasi't, sint.

  At canilang dinaanan
si doa Juanang marangal,
ang tatl'i, nalis naman
at sa lbid nagtuluyan.

  Nang sila ay dumating na
sa lbid na laan bag,
sila ay nangagtli na
at hinila capagdaca.

  Nang dumating sa ibabao
ang tatl'i, magcacasaby,
si don Diego ay nagsaysay
narito na si don Juan.

  Cay don Pedrong maquita
mariquit na Leonora,
tinabln agd nang sint
pso niya't, ala-ala.

  Niyong sila'i, aalis na
at oou sa Berbania,
ay nangusap capagdaca
ang princesa Leonora.

  O don Juang aquing bhay
ay aquing nacalimutan,
ang singsing cong minamahal
sa lamesa ay naiuan.

  Anang prncipe at bady
cayo'i, maghintay aniya
at aquing cucunin muna
yaong singsing nang princesa.

  Ani doa Leonora
huag na guilio co't, sint,
cun paroon cang mag-is
malaqui cong ala-ala.

  Ang uinica ni don Juan
yao'i, masamng maiuan,
aquin ngang pagbabalicn
at aco'i, nahihinayang.

  Sa hindi ngani mapiguil
itong prncipeng butihin,
ay nagtali nangang tambing
lumusong na magtuloy rin.

  Nang mayroong sampng dip
ang lbid na nahugos na,
ay pinatd capagdaca
ni don Pedrong palamara.

  Di anong casasapitan
sa gayong lalim na hucay,
gauang capanganyayaan
capatid na tampalasan.

  Nang maquita nang princesa
guinau sa casi't, sint,
halos manao ang hininga
sa bal'i, tatalng sady.

  Agd siyang hinauacan
ni don Pedrong tampalasan,
aanhin mo si don Juan
aco'i, narito rin naman.

  Ang nasoc sa ala-ala
nang hindi bitiuan siya,
ang lobong aliuan niya
caniyang paualn bag.

  Quinuha na sa sucbitan
at inihulog sa hcay,
nguni't, bago binitiuan
caniyang pinagbilinan.

  Cun nasactan si don Juan
gamutin mo capagcuan,
siya'i, aquing hinihintay
sa caniyang caharian.

  Umalis at lumacad na
magcapatid na dalaua,
sampong dalauang princesa
ina-oui sa Berbania.

  Atin munang pabayaan
ang paglalacad sa parang,
at ang aquing ipagsaysay
ang hari nilang magulang.

  Yan ang napanaguimpn
nang haring Fernandong mahal
ang anc na si don Juan
pinag-lilo at pinaty.

  Ito'i, lisanin cong agd
na sa haring napangarap,
at ang aquing ipahayg
ang apat na naglalacd.

  Nang sila'i, dumating na
doon sa reinong Berbania,
sa palacio'i, nagtuloy na
humarap sa haring am.

  Lumuhd na sa harapn
nang am nilang magulang,
canilang ipinagsaysay
lahat nang pinagdaanan.

  Si don Juan po'i, hindi na
na amin siyang naquita,
itong dalaung princesa
ang siya naming nacuha.

  At sa lupang calaliman
doon namin nasumpungn,
may alagang nagtatangan
gigante't, serpienteng hunghang.

  Cami ay naquipagbaca
at lumaban sa canila,
nang manga-paty pagdaca
manga princesa'i, dinal.

  Nang ito'i, mapaquingan
nang hari nilang magulang,
di hamac ang catauan
at sila'i, benendicionan.

  Itong hari'i, may tu man
sa manga princesang tagly,
malaqui ring calumbayan
sa anc na cay don Juan.

  Nagsitindig capagdaca
capua tinanong sila,
na cun alin sa dalau
ang maguiguing asaua.

  Sumagt na capagcuan
si don Pedrong tampalasa't,
tinuro sa haring mahal
si Leonorang timtiman.

  Itong mahal na princesa
lumuhd capagcaraca,
dinguin nang vuestra alteza
ang aquing ipagbabady.

  Aco po ay palugaln
manga pitong tan lamang,
saca aco pacacasal
sa anc mong minamahal.

  Aco'i, biguian mong tambing
nang isang silid na lihim,
at doon co tutuparin
ang panata cong gagauin.

  Nang ito ay mapaquingan
nitong haring matimtiman,
caniyang ipinaayunan
sa princesang cahingian.

  Inilagay nangang tambing
sa isang silid na lihim,
at doon nga gaganapin
ang panata niyang hiling.

  Si don Diego't, doa Juana
iquinasal capagdaca,
catuaa'i, sabihin pa
boong reino nang Berbania.

  Ay ano'i, nang matapos na
siyam na arao na fiesta,
caguluha'i, payapa na
nitng daquilang monarca.

  Aquing ipagbalic naman
sa lobong pinacaualn,
nang maquita si don Juan
manga lamg ang cataun.

  Ang guinaua capagdaca
nitong lobong encantada,
guinamt pinag-ayos na
cataung caaya-aya.

  Ano'i, nang gumaling naman
at siya nga'i, macagalao,
ang lobo'i, nuha pagcuan
nang tatlong botellang hirang.

  Dalaua'i, tali sa pa
cagt sa bibig ang isa,
saca umalis pagdaca
itong lobong encantada.

  Nagtuly na capagcuan
doon sa ilog nang jordn,
nagcatang nalilibang
yaong manga nagbabantay.

  Isinaloc nanga niya
ang dalng tatlng botella,
at lumipd capagdaca
ito ngang lobong masigl.

  Hinabol na capagcuan
niyong tanang nagbabantay,
ang lobo'i, napailanlng
at di nila inabutan.

  Nang ito'i, dumating naman
sa prncipeng cay don Juan,
ang ulo'i, agad binusan
tuloy hangang talampacan.

  Nang siya nga ay mabusan
tubig na galing sa jordan,
nagbango't, lumacs naman
itong prncipeng marangal.

  Quinuha na niyang tambing
diamanteng naiuang singsing,
sa aua nang Inng Vrgen
lobo ang nagparaan din.

  Si don Jua'i, quinasihan
nang Dios na Poong mahal,
nacaahong matiuasy
sa balng quinalalag-yan.

  Ang nasoc sa calooban
nitong prncipeng timtiman,
moui siyang magtuluyan
sa caniyang caharian.

  Sa pag-lacad ni don Juan
sa bundc at caparangan,
nagdamdam nang capagalan
sa tinding sicat nang Arao.

  Sa isang puno nang cahoy
na malaqui't, mayamung mong
siya roon ay sumilong
at humilig naman tuloy.

  Sa calamigan nang hangin
at tantong caalio-alio,
ay agad nang nagupiling
itong prncipeng butihin.

  Ano ay caguinsa-guinsa
doon sa pagtulog niya,
siya nangang pagdating na
mahal na ibong Adarna.

  At sa tapat ni don Juan
sa cahoy na sinilungan,
namayagpag at naghusay
balahibo sa cataun.

  At saca siya nagcant
nang tantong caaya-aya,
don Juan magbangon na
sa tulog mo'i, gumising ca,

  Sa voces na mataguinting
siya'i, agad na nguising,
at pinaquingang magaling
ang sa ibong pagtuturing.

  Malaqu mong ala-ala
sa princesa Leonora,
may lalo pa sa caniya
nang cariquitan at ganda.

  Malayo nga rito lamang
ang caniyang caharian,
at malapit siyang tunay
sa sinisicatan nang Arao.

  Na cun siya mong macuha
at iyong mapangasaua,
dito sa mundo'i, pang-una
sa cariquitan at ganda.

  Yaong tatlong princesa
sa haring Salermong bunga,
si doa Mara Blanca,
ang matand sa dalaua.

  Sund si doa Isabel
parang maningning na garing,
si doa Juana'i, gayon din
ang tala'i, siyang cahambing.

  Hayo lacad na don Juan
sa reino nang de los Cristal,
ipagcacapuri mo naman
sa haring iyong magulang.

  Nang ito ay maringig na
nitng prncipeng masigl.
naual sa loob niya
ang princesa Leonora.

  Lumacad na nagtuluyan
ang prncipeng si don Juan,
caniyang pinatunguhan
sinisicatan nang Arao.

  Aquing lisanin na muna
yaong pag-lalacad niya,
at ang aquing ipagbady
ang princesa Leonora.

  Arao, gabi'i, tumatangis
sa quinalalaguian'i silid,
ang caniyang sinasambit,
si don Juang sint't, ibig.

  Cun caya humingi aco
nang pitng tang trmino,
si don Juan ang hintay co
caya nagtitiis dito.

  Na cun hindi ca binuhay
nang lobo cong pinaualn,
caloloua mo man lamang
aco'y paqui-usapan.

  Ito'i, itiguil co muna
pananaghoy nang princesa,
at ang aquing ipagbady
si don Juan de Berbania.

  Tatlng tang ualang culang
ang pag-lalacad sa prang,
hindi niya maalaman
ang reino nang de los Cristal.

  Sa malaquing capalaran
nang prncipeng si don Juan,
ay nasalubong sa daan
ang isang matandang mahal.

  Anang prncipe at bady
nno'i, magdalang ua ca
na cun may baon cang dal
aco'i, limusan po niya.

  Sagt nang matanda naman
mayroon nga acong taglay,
munting durg na tinapay
quinacain co sa daan.

  Narito't, cumuha ca na
at nang huag magutom ca,
nang cay don Juang maquita
ay nasuclm bag siya.

  Ang tinapay ay maitim
ang isa pa ay bucbquin,
sa malas niya at tingin
nacasusuclm na canin.

  Sa malaquing cagutuman
nang prncipeng si don Juan,
nuha nang munti lamang
at para bagang titicmn.

  Nang caniyang malasahan
itong bucbquing tinapay,
masarap at malinamnam
parang cahahango lamang.

  Anitng matand bag
ang aquing bumbng na dal,
may lamang pult aniya
cumuha at uminm ca.

  Humigop na si don Juan
nitong pult nang puquiotan
ay naual capagcuan
ang caniyang cagutuman.

  At nul ngang nag-uica pa
matandang causap niya,
diyan sa bumbng na is
may lamng tubig aniya.

  Huag mong ubusin lamang
caunti aco't, iuanan,
at mahaba pa ngang aro
ang pag-lacad co sa prang.

  Nang maquita ni don Juan
yaong bumbng na may lamn,
ay isang dulong cauayan
ang siyang quinalalag-yan.

  Uica nang principe at badya
nno po ay maquinig ca,
cun ito'i, ubusin co na
munti ma'i, ualang itir.

  Sagt nang matand naman
inomin mo na don Juan,
cahit aco'i, maual man
huag icao ang magculang.

  Ininm na ni don Juan
tubig na camuc-ha'i, cristal,
sa Dios na calooban
hindi nagculang munti man.

  Nang caniyang mapagmasdan
ang tubig ay di nagcuculang,
ang matandng ito naman
segurong may carunungan.

  Umulit pa ngang nag-uica
itong prncipeng daquila,
ugali nang isang bata
ang magtanong sa matand.

  Sagt nang matand naman
sabihin mo't, iyong turan,
ang loob co'i, namang
nang layong pinangalingan.

  Isinagt ni don Juan
ganit po ay paquingan,
ang aquing pong pinapacay
ang reino nang de los Cristal.

  Sagt nang matanda'i, ito
Jess na Panginoon co,
ang pag-lalacad cong ito
isang daang tang husto.

  Hindi co napag-alaman
ang reino nang de los Cristal.
iyang hanap mo don Juan
malayong di ano lamang.

  Nguni't, quita'i, tuturuan
sundin mo't, huag sumuay,
lumacad cang magtuluyan
icapitng cabunducan.

  Doon ay inyong daratnn
isang ermitaong mahal,
at siya mong pagtanungan
nang sady mong caharian.

  Narito't, ngayo'i, cunin mo
capiraso nang bro co,
at siyang ipaquita mo
sa daratnang ermitao.

  Cun icao ay tatanungin
nang quinunan mo cun alin,
ang pangalan mong sabihin
isang matandng sugatn.

  Yao nanga at pumanao
ang prncipeng si don Juan,
caniyang pinatunguhan
icapitng cabunducan.

  Ito'i, lisanin co muna
manga, pag-lalacad niya
at ang aquing ipagbady
ang princesa Leonora.

  Parati nang tumatangis
sa quinalalag-yng silid,
ang caniyang sinasambit
si don Juang sinta't, ibig.

  Cundi ca guinamot naman
nang lobo cong binitiuan,
baquit di pinagbalican
nang hayop cong inutusan.

  Tatlng tan nang mahiguit
yaring aquing pagtitiis,
saca ang maipagsasapit
macacasal sa di ibig.

  Diyata matuid naman
at iyo nang calooban,
na ac ay mapacasl
cay don Pedrong tampalasan.

  Ito'i, uacs na at hangn
nang pagtauag co don Juan,
cun culanging capalaran
aco'i, di mo na daratnan.

  Ito'i, lisanin cong agad
ang sa princesang pagtauag,
at ang aquing ipahayag
ang prncipeng naglalacad.

  Limang buang hust bag
yang pag-lalacd niya,
siya namang pagdating na
sa mariquit na ermita.

  Doo'i, caniyang dinatnan
isang ermitaong mahal,
balbs ay hangang sa bay-uang
nacatatacot cun tingnn.

  Anang matanda'i, ganit
umalis ca manunucs,
mahaba nang tan aco
ualang sumasapit dito.

  Sagt ni don Jua't, uica
nuno'i, huag cang mamangha,
aco'i, inutusang cusa
isang mahal na matand.

  Narito po't, iyong cuha
capirasong baro niya,
sa ermitaong maquita
ay inabt capagdaca.

  Hinagcn na't, tinangisan
yaong baro niyang tangan,
luha sa mata'i, bumucal
parang agos ang cabagay.

  At nag-uica nang ganit
Jess na Panginoon co,
ngayon lamang naquita co
ang mariquit na baro mo.

  Ang hindi co naquita
catauan mong mapanint,
di co nababayaran pa
ang aquing nagauang sala.

  Sa dibdib ay inilagay
capirasong barong mahal,
at sac tinanong naman
ang prncipeng si don Juan.

  Ano ang sady mo bag
at cusang naparito ca,
anang prncipe at bady
ganit po'i, maquinig ca.

  Ani don Juan at sulit
ermitaong sacdal diquit,
ang hanap co pong mapilit
ang reinong de los Cristales.

  Ang sagt nang ermitao
Jess na Panginoon co,
limang daang tan aco
nang pagcatahn co rito.

  Ay hindi co naalaman
ang reino nang de los Cristal,
at malayong caharian
ang hanap mong pinapacay.

  Tingnn cun sa aquing sacop
sa hayop cong nangag-libot,
cun canilang naa-abot
cahariang cristalinos.

  Sa pint ay lumapit na
campana'i, tinugtog niya,
nagsidating capagdaca
madlang hayop na lahat na.

  Doon sa pagcacapisan
nang lahat niyang familiar,
itinanong capagcuan
nitong ermitaong mahal.

  Sa inyong paglibot diyan
sa bundc at caparangan,
sino ang naca-aalam
niyong reinong de los Cristal.

  Ang sagt nang calahatn
hindi namin naalaman,
at malayong caharian
ang iyo pong catanungan.

  Sampong olicornio bag
na hari nilang lahat na,
hindi rin macapagbady
niyong reinong hanap niya.

  Ang uica nang ermitao
don Juan ay narinig mo,
cahima't, ang familiar co
di masabi ang hanap mo.

  Ngayon quita'i, tuturuan
sundin mo't, huag sumuay,
paroon cang magtuluyan
icapitng cabunducan.

  Itong baro ay dalhin mo
sa bundc na icapit,
at siyang ipaquita mo
sa daratnng ermitao.

  At tinauag nanga rito
yaong haring olicornio,
itong prncipe'i, dalhin mo
sa mabunying capatid co.

  Si don Juan ay sumacay
sa olicorniong licuran,
lumacad na nagtuluyan
hangang sumapit sa pacay.

  Nang sila nga'i, dumating na
sa sady nilang talaga,
doon na iniuan siya
olicornio'i, nagbalic na.

  Si don Jua'i, capagdaca
nagtuluyan sa ermita,
sa ermitaong maquita
ay tinanong naman siya.

  Icao baga'i, ali't, sino
naparitong manunucs,
aco'i, malaon na rito
ualang naquiquitang tauo.

  Isinagt ni don Juan
ualn po ang cagalitan,
naririto'i, iyong tingnn
capirasong barong mahal.

  Sa ermitaong maquita
ang damit na mahalag,
pinalapit nanga siya
at quinuha capagdaca.

  Pagca-abt ay hinagcn
at caniyang tinangisan,
at ang uicang binitiuan
calunos-lunos paquingn.

  Si don Juan ay nagtac
sa ermitaong naquita,
lumalo pa nga sa isa
dalang catandaan bag.

  Ang balbs niya sa baba
ay sumasayad sa lupa,
balahibo'i, mahahaba
mapuputi namang paua.

  At nag-uica nang ganit
ang matandang ermitao,
sino bagng quinunan mo
mahalagng barong it.

  Sagt ni don Jua't, bady
nuno po ay maquinig ca,
sa aquin ang may padal
ermitaong matanda na.

  Ang sagt nang ermitao
don Juan ay sabihin mo,
ang sady mo ay cun an
nang iyong pagcaparito.

  Isinagt ni don Juan
ganito po ay paquingn
ang sady co po at pacay
ang reino nang de los Cristal.

  Anang matanda'i, ganit
ang pagcatahan co rito,
nang aco'i, mag-ermitao
ualng daang tang hust.

  Ay hindi co naalaman
cahariang de los Cristal,
anhin co'i, malayong lugar
ang sady mong linalacbay.

  Tingnn cun sa aquing sacop
ibong naglipd sa bundc,
cun canilang na aabot
yaong reinong cristalinos.

  Sa pintua'i, lumapit na
campana'i, tinugtg niya,
tanang ibo'i, capagdaca
nagcatipong para-para.

  Anang ermitao naman
sa inyong pag-liliparan,
di niny natatausn
ang reino nang de los Cristal.

  Ang sagt ngani nang lahat
hindi namin natatatap,
at malayong di hamac
yaong cristalinong ciudad.

  Umuling nag-uica siya
cung husto silang lahat na,
ay nagbilang capagdaca
uala ang ibong aguila.

  Ay ano'i, caguin-guinsa
sa pag-uusapan nila,
siya nangang pagdating na
nang ibong haring guila.

  Nang dumating ay pabagsc
sa pagod na dili hamac,
ang ermitao'i, nangusap
sa laquing galit na hauac.

  Na ang uica bag niya
doon sa ibong guila,
baquit icao'i, nahul pa
sa iyong manga familia.

  Dili bag iyong unaua
itong tung nang campana,
saan man naroong lupa,
ay oou cayong bigl.

  Sagt nang guila't saysay
panginoon naming mahal,
malayo pong pinagmuln
caya di nila casaby.

  Anang ermitao naman
sabihin mo't, iyong turan,
ang pinagmuln mong lugar
at nang aquing maalaman.

  Sagt nang guila't, sulit
ermitaong sacdal diquit,
pinangalingang cong tiqus
ang reinong del los Cristales.

  Caninang umaga lamang
aco ay nag-aalmusl,
sa isang peras na mahal
na ang lasa'i, malinamnm.

  Bahag-ya cong naringig nga
yaong tung nang campana,
ay lumipd acong bigl
capagala'i, di cauasa.

  Ang sagt nang ermitao
don Juan ay naringig mo,
at doon nangaling it
sa reinong hinahanap mo.

  Uica sa guila'i, ito:
ang prncipe ay dalhin mo,
isang buan sa banta co
doo'i, sasapit na cay.

  Isinagt nang guila
isang bua'i macucuha,
darating pong ualang sala
sa bao ni doa Mara.

  Agad nangang nagpadaquip
niyong ibong maliliit,
siyang babauning tiquis
sa pagpanao at pag-als.

  Tatlng daan na duruan
ang siyang pinagtuhugan,
at ang balang isa naman
limang libong ualang culang.

  Balang isang tuhog bag
isang ibon ang may dal,
ito ay baong talag
na cacanin nang guila.

  Si don Jua'i, pinasacy
na sa guilang licorn,
canilang pinatunguhan,
sinisicatan nang Arao.

  Tanang naquiquita lamang
nang prncipeng si don Juan,
ang langit at caragatan
ualang lupang natatanao.

  Doon sa sanbuang arao
pag-lipd na ualang tahn,
naubos nacaing tanan
ang tatlng daang duruan.

  Ay ano'i, nang maubos na
yaong baon nilang dal,
siya nang pagdating nila
sa bao ni doa Mara.

  Niyong oras nang vsperas
nang si don Jua'i, ilapg,
ang guila ay nangusap
ito ang ipinahayag:

  Dito na quita iiuan
ay magtago ca don Juan,
nang hindi ca mamalayan
nang manga princesang mahal.

  At mamayang  las cuatro
ualang sala't, paririto,
mahal na princesang tatl
na maliligo sa bao.

  Di mo bag naquiquita
baong paliguan nila,
may sariling titig-isa
at hindi nga magsasama.

  Magcacaparis nang gayc
calapati ang catulad,
doon sa cahoy na peras
ay magsisi-dapong lahat.

  Paalam aco don Juan
dito na quita iiuan,
bilin co'i, iyong tandaan
huag mong calilimutan.

  Nagtago na si don Juan
sa bao ngang paliguan,
at nang hindi mamalayan
cahit sila'i, pumanhic man.

  Ay ano'i, caguinsa-guinsa
oras nang  las cuatro na,
ay dumating capagdaca
ang tatlng manga princesa.

  Dumapo na silang agad
doon sa cahoy na peras,
at capua nagsilapg
manga damit ay hinubd.

  Nang cay don Juang maquita
yaong si doa Mara,
ang cariquitan at gand
nacasisilao sa mat.

  Naghubd na capagcuan
damit calapating hirang,
lumusong na nagtuluyan
sa baong paliguan.

  Ang guinaua capagdaca
nitong prncepeng magsigl,
marahang quinuha niya
damit ni doa Mara.

  At nagtagong uli siya
nang hindi bag maquita,
nang umahon ang princesa
ang damit niya'i, uala na.

  Sabihin pa nga ang galit
nitong princesang mariqut,
nang di maquita ang damit
ito ang ipinagsulit.

  Sino cayang lapastangan
ang naparitong nagnacao,
 baca ang criado naman
nang haring aquing magulang.

  Cun sino man siya't, alin
ay ang sucat pag-isipin,
aco'i, pag-iiuang tambing
manga capatid cong guilio.

  Nang maguing isang oras na
sa damit niya'i, pagquita,
siya namang paglito na
nitong prncipeng masigl.

  Lumuhd na sa harapn
na haluquipquip ang camy,
cordero'i, siyang cabagay
at nangusap nang malubay.

  O mariquit na bathala
cometang nab sa lupa,
magdala ca ngayong aua
sa aquing ipag-uiuica.

  Aba mariquit na Fnix
at Buang sacdal nang lamg,
sa aquing tinagis-tinagis
mat mo po ay ititig.

  Hindi co po maguing sala
ang sa damt mo'i, pagcuha,
at ugali nang may sint
quiquita nang daan bag.

  Alin naman cayang bhay
mahiguit sa sang-libo man,
na sa galit mo pong tangan
hindi alising paminsan.

  Caya mahal na princesa
cun may galit ca pong dal,
aco ay natatalag
sa bala mong iparusa.

  Sagot nang princesang mahal
cahit aco'i, may galit man,
ay sa iyong pagcalagay
nagdal nang caauaan.

  Aling bagsic nang justicia
ang magbibigay parusa,
sa pacumbabang may sala
dapat ang misericordia.

  Cun ang apy na mainit
nagniningas na masaquit,
capag-sinubhn nang tubig
mamamatay siyang pilit.

  May galit man ang loob co
sa damit cong quinuha mo,
napaui ngayong totoo
dahil diyan sa any mo.

  Nguni't, aco'i, tabi naman
sa iyo prncipeng mahal,
alin bagang caharian
ang iyong pinangalingan.

  Sagt ni don Jua't, bady
 bulaclac nang sampaga,
ang pinagmulan cong sady
ang reino po nang Berbania.

  Naparito at naglacby
sa iyo pong caharian,
bul ang aquing sinac-yn
sa guitna nang caragatan.

  Caya mahal na princesa
damit mo po'i, abot cuha,
at baca pa ipagdusa
nang bhay co't, caloloua.

  Caya cun uala ring daan
ang sinta cong pinag-lacby,
ibig co pa aquing mamaty
dini po sa aquing lagay.

  Isinagt nang princesa
 don Juan de Berbania,
ngayon mo nga maquiquita
tunay na aquing pagsint.

  Dini sa camay cong canan,
magtindig ca at tumangan,
at ito ang tandang tunay
nang pagsint cong matibay.

  Nagtindig na si don Juan
capagdaca'i, hinauacan,
yaong marangal na camy
at umupong nag-agapay.

  Ang uinica sa caniya
 don Juang aquing sint,
paquingan at manainga
sa aquing ipagbabady.

  Pagmalasin mo at tingnan
manga batng nalalagy.
siyang nacabacod lamang
sa aming palacio real.

  Iyan nga'i, tanong lahat na
sady'i, sa pangangasaua,
panang enengcanto sila
nang haring poon cong am.

  Nariya'i, manga prncipe
caballero't, manga conde,
pauang nangaduahagui
sint nila'i, di nangyari.

  Sila ay naguing talunan
naraig sa carunungan,
nang haring aquing magulang
naguing bat ang cataun.

  Nagsiparito't, nag-lacbay
ay iyong pacatandaan,
itanim sa gunam-gunam
at huag mong calilimutan.

  Na mamayang  las cinco
maguiguising na seguro,
mahal na haring am co
ay maquiquita ca dito.

  Cun icao ay tatanungin
pinagsady mo'i, cun alin,
ang iyo namang sabihin
mangangasaua ang hinguil.

  At cung tauaguin, ca namang
manhic sa palacio real,
huag magtuly don Juan
at icao ay mamamaty.

  Ang iyong isagot lamang
sa haring aquing magulang,
ac po ay pag-utusan
nang emperador cong mahal.

  Bala niyang ipag-uica
aminin mo namang paua,
hindi icao ang gagau
at aco'i, siyang bahala.

  Paalam aco don Juan
quita muna'i, malilisan.
at mamayang gabi naman
saca quita babalican.

  Umalis na capagdaca
yaon ngang tatlng princesa,
ay siyang pagcaguising na
nang haring canilang ama.

  Nang maquita si don Juan
nang haring Salermong mahal
tinanong na capagcuan
cun an ang sady't, pacay.

  Sagt ni don Jua't, tugn
 hari cong panginoon,
icao po ay biguian ngayon
Dios nang magandang hapon.

  Ang sagt nang haring mahal
salamat na ualang hangan,
sabihin mo't, iyong turan
ang sady mo't, pinag-lacbay.

  Ani don Juan at bady
 daraquilang monarca,
ang sady co pong talag
hinguil sa pangangasaua.

  Cun baga maguiguing dapat
ang Berbania cong ciudad,
masama't, mapaquilangcap
sa iyong coronang hauac.

  Ang uica nang haring mahl
icao ay pumanhic naman,
at quita'i, magsalitaan
dini sa palacio real.

  Ang sagt ni don Juan
iyan po'i, di pasasaan,
ang hintay co'i, pag-utusan
nang aquing macacayanan.

  Nang sa haring mapaquingan
ay tinauag capagcuan,
yaong criado niyang hirang
ito ang siyang tinuran.

  Ngayon din magmarali ca
isang salp na trigo'i, muha,
aquing susubuquin bag
nagsadyng mangangasaua.

  Ay ano'i, nang dumating na
ang trigong ipinacuha,
don Juan ay sumunod ca
sa tos co ngang lahat na.

  At cun di mo masunod nga
ang aquing ipagagaua,
ualng pagsalang daquila
ang bhay mo'i, mauauala.

  Itong trigo ay cunin mo
pag-ingatan mong totoo,
sasabihin co sa iyo
ang lahat nang gagauin mo.

  Itong bundc na mataas
tibaguin mo nang mapatag,
at doon mo nga icalat
itong trigong aquing hauac.

  Ngayon din iyong itanim
gabing ito'i, tumubo rin,
sa gabing ito'i, gayon din
iyo namang aanihin.

  At sa gabing ito naman
ay gagauin mong tinapay,
sa lamesa co'i, maguisnan
cacanin co sa almusal.

  Quinuha na ni don Juan
yang trigong ibinigay,
doon sa porterong bahay
biniguian nang tatahanan.

  Ang uica nang secretario
sampng manga consejero,
ano baga't, naparito
ang prncipeng loc-loc.

  At hindi na nahinayang
sa iningat niyang bhay,
uala ngang pagsalang tunay
na di siya mamamaty,

  An'i, nang magabi na
oras ay  las seis na,
itong si doa Mara
ay gul ang ala-ala.

  Caniyang pinag-lalangn
hari at consejong tanan,
pinatulog na mahusay
isa man ay ualang malay.

  Siya ngang pagpanaog na
nang mariquit na princesa,
at pinaroonn niya
si don Juang casi't, sint.

  Capagdating ay nagcamay
at saca tinanong naman
na cung anong cautusn
nang hari niyang magulang.

  Anang prncipe at bady
poon cong doa Mara,
ang utos nang iyong am
ganito ay maquinig ca.

  Itong trigo'i, ibinigay
sa aqui't, itanm co rao,
at sa gabing ito naman
mamunga't, maguing tinapay.

  Sagt ni doa Mara
don Jua'i, bayaan mo na,
at hindi mahihiya ca
doon sa hari cong am.

  Saan patutungo naman
ang sa haring carunungan,
na mjica negra lamang
ang caniyang tinatangnan.

  Ang sa cay doa Mara
hauac ay mjica blanca,
ang dunong nang haring am
ay tinalo nga niya.

  Ang uica niya, at saysay
icao ay magpahingalay,
at malaquing iyong pagal
sa layo mong pinagmuln.

  Ay ano'i, nang lumalim na
hating gabing tahimic na,
pinalabas nang princesa
carunungang ingat niya.

  Oras ding yao'i, napatag
itong bundc na mataas,
isinabog niyang lahat
ang trigong caniyang hauac.

  Ang isang catac-tac,
lacs nang mjica blanca,
bagong isinasabog pa
oras ding yao'i, namunga.

  Nang oras ding yao'i, agd
itong trigo ay guinapas,
maraming umaalagd
oras ding yao'i, nalugas.

  Ito'i, salicsihang paua
manga inchic ang nagua,
pucpc magcabi-cabila
ingay na ualang camuc-h.

  Nang oras na  las cuatro
isinoot na sa horno,
sabihin bag ang gul
niyong caramihang tauo.

  Niyong ngang  las cinco na
ang tinapay ay luto na,
hinango capagcaraca
cay doa Marang quinuha.

  Nanhic sa palacio real
sa lamesa'i, inilagay,
sa cuarto'i, nagtuluyan
at natulog capagcuan.

  Ay ano'i, nang maguising na
itong daquilang monarca,
ay nagtuloy sa lamesa
ang tinapay ay naquita.

  Nang damputin ang tinapay
ay napaso pa ang camy,
at bagong hinango lamang
sa hornong pinaglutuan.

  Nanguilals nanga rito
ang hari 't, consejero,
marunong yatang totoo
itong bagong naparito.

  Cun caniyang nagaua man
ang hiniling cong tinapay,
sa iba cong cautusn
ay siya nga'i, mamamaty.

  Ay ano'i, nang matapos na
don Jua'i, tinauag niya,
naparoon capagdaca
at siya'i, naquipagquita.

  Ang uica nang haring mahal
pumanhic cang magtuluyan,
isinagt niya naman
aco po ay pag-utusan.

  Capagcaraca'i, quinuha
ang frascong iningat niya,
ang hari ay nanaog na
ang prncipe ay casama.

  Don Juan ngayo'i, tingna mo
ang aquing hauac na frasco,
at ang nasisilid dito
labing-dalauang negrito.

  Ito'i, aquing pauaualn
sa tubig nang caragatan,
isild mong ul naman
sa frascong quinalalag-yan.

  Isa ma'i huag magculang
sa negritong pauaualn,
huag namang mapalita't,
capalit ang iyong bhay.

  Pinaualn nanga rito
labing dalauang negrito,
at nag-uica nang ganit
ang haring si don Salermo.

  Sa umagang mag-almusl
sa lamesa cong cacanan,
maquiquitang ualang culang
negritos cong pauaualn.

  Ang frasco'i, ibinigay na
cay don Juan nang monarca,
at sa palacio'i, nanhic na
saca tambing nagpahinga.

  Ay ano'i, nang magabi na
oras nang Ave Mara,
dumating na capagdaca
ang mariquit na princesa.

  Tinanong na si don Juan
ni doa Marang hirang,
na cun anng cautusn
nang haring caniyang magulang.

  Sagt ni don Jua't, bady
 poon co't, aquing sint,
ganito'i, paquingan niya
utos nang mahal mong am.

  Negrito niyang larun
sa tubig ay pinaualn,
itong frasco ay iniuan
at mul cong isilid dao.

  Na hustong labing-dalau
ang negritos na lahat na.
capag nagculang nang isa
bhay co ang cahalag.

  Ang sagt ni doa Mara
 don Juang aquing sint,
cun yan ang utos niya
huag cang mag-ala-ala,

  Gasino yaong familiar
nang haring aquing magulang,
capag aquing tinauagan
ay lalapit silang tann.

  Ang dalaua'i, nag-agapay
at sila'i, nagpapanaym,
hangang sa madaling arao
nang canilang salitaan.

  At niyong  las cuatro na
ay nag-uica ang princesa,
 don Juang aquing sint
ang ilao dalhin mo muna.

  Ang frasco'i, dalhin mo bag
sa dagat quita'i, tumugp.
yao nanga't, lumacad na
dalauang magcasi't, sint.

  Lumusong silang nagsabay
at ang frasco'i, iniumang,
saca niya tinauagan
ang negritong calahatn.

  Balang mahul sa inyo
nang pagpasoc nga sa frasco,
cahit na sa tubig cay
masisilab sa galit co.

  Sa negritong marinig na
voces ni doa Mara,
ay nangag-unahn sila
pagpasoc sa frascong sady.

  Ay sa gayong pagcacalat
negritos niyang tinauag,
sa tacot na dili hamac
nangagsipasoc na agd.

  Ang uinica nang princesa
mou ca na aquing sint,
aco'i, siyang bahala na
sa palacio'i, magdadal.

  Nagtuloy na si don Juan
doon sa porterong bahay,
si doa Mara naman
nanhc sa palacio real.

  Inilagay na sa lamesa
yaong frascong dal niya,
sa cuarto'i, nagtuloy na
at natulog nanga siya.

  Ay ano'i, nang maguising na
ang haring Salermo bag,
sa lamesa ay naquita
ang frasco'i, naroon na.

  Quinuha na at tiningnan
ang caniyang calaruan,
hustong hindi nagcuculang
ang negritong pinaualn.

  Hindi na cumib siya
pinaram sa ala-ala,
mayroon pa acong ibang
iutos sa caniya.

  An'i, nang quinabucasan
ipinataag si don Juan,
naparoo't, di sumuay
sa haring Salermong mahal.

  Anitong hari at bady.
yamang pangaco nang una,
na sa utos cong lahat na
don Juan ay susund ca.

  Anang prncipeng daquila
yao'i, toto cong uica,
utos mo po cun masira
ibig co pang mamaty nga.

  Ang uica nang haring mahal
ganito'i, iyong paquingan,
at nang iyong maalaman
itong aquing cautusn.

  Ang ibig co ngayon naman
yang bundc na nariyan,
ay dito sana malagay
sa tapat nang durungauan.

  Bcas pagca-umaga nga
cun manungao acong bigl,
hangin sa bundc tatama
ay pumasoc sa bintana.

  Caya hayo na don Juan
utos co'i, sundin mo lamang,
cundi mo magaua naman
capalit ang iyong bhay.

  Umalis na capagdaca
at sa bahay omoui na,
nang maca-Ave Mara
naparon ang princesa.

  Ang uinica sa caniya
 don Juang aquing sint,
ay an ang utos bag
nang aquing mahal na am.

  Ang utos niya sa aquin
 sint co't, aquing guilio,
ganito ay iyong dinguin
at aquing ipagtuturing.

  Yaong bundc na nariyan
aquing palacarin naman,
at caniya rao maguisnan
sa tapt nang durungauan.

  At ang hanging magahasa
doon sa bundc tatama,
at sa pg-ihip na bigl
ay pumasoc sa bintana.

  Sagt ni doa Mara
cun yaon ang utos niya,
huag cang mag-ala-ala
aco'i, siyang bahala na.

  Sa canilang salitaan
ay parang isang cataun
nang magmamadaling arao
ang princesa, ay nagsaysay.

  Don Jua'i, matulog ca na
at baca napupuyat ca,
aco'i, siyang bahala na
sa poon cong haring am.

  Nang oras ding yan naman
lumacad ang cabunducan,
doon niya pinatahn
sa bintanang durungauan.

  Nang ito ay mayari na
 las cuatro nang umaga,
ang princesa'i, pumanhic na
na di namalayan siya.

  Ay ano'i, nang maguising na
itong daquilang monarca,
bintana'i, binucsn niya
at nanungao capagdaca.

  Milagro manding daquila
nang Dios na macalinga,
isang hanging magahasa
sa bundc baga'i, tumama.

  Sa simbuyng calacasan
bilis nang hanging amihan
pumasoc sa durungauan
nang haring Salermong hirang.

  Nanguilals nanga rito
sampng loob ay nagul
at hindi niya matalo
ang prncipeng naparito.

  Ito'i, bayaan co muna
na sa haring ala-ala,
at ang aquing ipagbady
nang magdadapit hapon na.

  Pinatauag si don Juan
doon sa porterong bahay,
quita ngayo'i, uutusan
sundin mo't, huag sumuay.

  Sagt nang prncipe naman
sabihin po't, iyong turan,
at nang aquing maalaman
ang iyo pong cautusn.

  Ang uica nang hari't, turing
 don Juan iyong dinguin,
ngayo'i, aquing sasabihin
yaong lahat mong gagauin.

  Ang bundc mong inilagay
sa tapat nang durungauan,
ay doon maguiguisnan
sa guitna nang caragatan.

  At maguing isang castillo
sa limaga'i, maquita co,
at gayon din ang simborio
ang bilog ay paparejo.

  Sa castillong yaon naman
ay cun mayari nang tunay,
ay pit namang halayhay
ang kaon mong ilalagay.

  Mul, sa palacio real
at castillong paroronn,
matuid ang lalacaran
na cauili-uiling tingnan.

  Doon sa castillo bag
dadaanan tang dalau,
ay anim ang bateria
tatay ang centinela.

  At sa batera naman
ay may caong malalagay,
na umaga'i, maguiguisnang
pauang nangag-puputucan.

  Narito at cunin mo na
itong mazo at barreta,
sampng pico at cuchara
sa pag-gau ay talag.

  Quinuha na ni don Juan
ang lahat nang casangcapan,
at siya'i, noui na naman
doon sa porterong bahay.

  Ay ano'i, nang magabi na
ora'i,  las ocho bag,
siya nangang pagdating na
nitong si doa Mara.

  Tinauag na si don Juan
at saca tinanong naman,
na cun anong cautusn
nang haring aquing magulang.

  Sinaysay rin namang tunay
nang prncipeng si don Juan.
ang lahat nang cautusn
nang haring Salermong mahal.

  At sampong pagbibigay pa
niyong mazo at barreta,
manga pico at cuchara
sa pag-gau ay talag.

  Isinagt nang princesa
casangcapa'i, aanhin pa,
aco'i, siyang bahala na
sa lhat nang utos niya.

  Matulog ca na don Juan
na icao'i, magpahingaly,
sa umaga,i, maguiguisnn
ang caniyang cahilingan.

  Ay ano'i, nang lumalim na
ang gabi ay tahimic na,
sa mjicang salamangca
ang castillo'i, guinau na.

  Nang oras na yao'i, agd
ang castillo'i, pinalacad,
doon sa guitna nang dagat
cataasa'i, sacdl taas.

  Pitng andana ang hanay
nitong caong nalalagy,
ang calzadang lalacaran
tuloy sa palacio real.

  At anim ang batera
na may caong para-para,
at ang nacacentinela
coroneles na lahat na.

  Nang ito'i, mangyaring tunay
cahit isa'i, ualang culang,
ang princesa'i, nalis naman
at sa cuarto'i, nagtuluyan.

  Ay an'i, pagca-umaga
ang hari ay naguisng na,
ang putuca'i, sabihin pa
sa castillo at batera.

  Ang uica nang haring mahal
don Juan quita'i, magpasial,
ating panoorin lamang
sa castillong pagcalagay.

  Yo nanga't, lumacad na
nagpasial silang dalau,
sinino na capagdaca
nang naroong centinela.

  Ang sagt bag at saysay
aco aniya'i, si don Juan,
anang de la guardia naman
emperador nating mahal.

  Dito na ngani nagtaca
ang haring Salermo bag,
at ang nacacentinela
coroneles na lahat na.

  Sa canilang pagpapasial
cabi-cabila'i, putucan,
ang singsing nang haring mahal
nahulog sa caragatan.

  Hari'i, nangusap pagdaca
don Juan quita'i, mu na,
at iyong ipatahan na
ang cang nagsisisalva.

  Itinas ang espada
cay don Juang, hauac bag,
ang putuca'i, nagtahan na
at di na naringig nila.

  Ang hari ay nagtuluyan
doon sa palacio real,
ang prncipeng si don Juan
nu sa porterong bahay.

  Mapahapong  las cinco
nag-utos sa isang criado,
si don Jua'i, tauaguin mo
at siya'i, hinihintay co.

  Naparoo't, di sumuay
itong prncipeng timtiman,
anang hari'i, paquingan
itong aquing cautusn.

  Ngayon sa gabing magdamag
paua mong alising laht,
castillo at bateras
huag cong maguisnan bucas.

  At sa dati'i, isauli mo
tapat nang durungauan co,
sa umaga'i, maguisnan co
huag na hindi sundin mo.

  Ay ano'i, nang matapos na
yan utos sa caniya,
si don Juan ay nalis na
sa bahay nu pagdaca.

  Niyong magabi na naman
nanaog na capagcuan,
ang princesang matimtiman
pinaroonan si don Juan.

  Tinanong na capagdaca
na cun anong uts bag
anang prncipe at bady
ganito ay maquinig ca.

  Ang castillong nalalagay
samp nang batera naman
bcas huag nang maguisnan
nang haring iyong magulang.

  Ang uinica nang princesa
 guilio co't, aquing sint,
icao ngayo'i, matulog na
aco'i, siyang bahala na.

  Nang mahating gabing tapat
ualang malay silang lahat
ay naguing bundc na agd
yaong castillong matas.

  At nasaul na sa lagay
ang quinuhang cabunducan,
at ang bitera naman
sa hari'i, hindi naguisnan.

  Tinauag namang mul pa
itong prncipeng masigl,
naparin capagdaca
sa hari'i, humarp siya.

  Capagdating ni don Juan
hari'i, nangusap pagcuan,
di co yata mabayaran
ang lahat mong capagalan.

  Saca ngayon ang isa pa
muling uutusan quita,
anang prncipe at bady
ay iyo pong sabihin na.

  Sa canitang pagpapasial
sa castillong cariquitan,
ang singsing cong minamahal
nahulog sa caragatan.

  At sa gabi namang ito
yan lamang ay cunin mo,
sa umaga'i, maducot co
sa ilalim nang unan co.

  Isinagt ni don Juan
cun yan bag po lamang,
cahit aquing icamatay
susundin cong malumanay.

  Ay ano'i, nang magabi na
 las nueve ang oras na,
dumating na capagdaca
itong si doa Mara.

  Itinanong cay don Juan
ang utos nang haring mahal,
sumagot nang mahinusay
at ganit ang tinuran.

  Ang utos bag sa aquin
nang haring am mong guilio,
sa dagat ay aquing cunin
ang diamante niyang singsing.

  Anang princesa'i, ganito
tapangan mo ang loob mo,
at itong utos sa iyo
ay panganib na toto.

  Isang batia ang quinuha
nang mariquit na princesa,
may sangcalan at hapc pa
sa dagat sila'i, tumugpa.

  Sa batia'i, lumulan agd
ang dalauang magsing-liyag,
pagcapalaot sa dagat
ang princesa ay nangusap.

  Huag matacot don Juan
tadtarn mo acong tunay,
at huag matapon lamang
capirasong aquing lamn.

  Huag cang matulog naman
at aco'i, iyong abangan,
cunin mo sa aquing camy
ang singsing cong ililitao.

  Tinadtad na ngani niya
itong si doa Mara,
sa tubig inihulog na
naguing isang isda siya.

  Sa calaunang di hamac
sa ilalim ay paghanap,
ay nacatulog na agad
itong prncipeng marilag.

  Nang ang singsing ay macuha
naguing tauo ang princesa,
daliri'i, inalitao na
si don Juan ang cucuha.

  Sa calaunang pag-litao
singsing sa daliri'i, taglay,
sino ang cucuha naman
natutulog si don Juan.

  Sa uala nganing cumuha
singsing sa daliri niya,
mulng lumubg pagdaca
itong si doa Mara.

  Lumitao na muling tambing
itong princesang butihin,
at hinihintay na cunin
ang na sa daliring singsing.

  At sa uala ring umabot
singsing niyang isinipot,
nasoc sa caniyang loob
si don Jua'i, natutulog.

  Lumubg na mul bag
ang mariquit na princesa,
icatlng pag-litao niya
ang batia'i, siniquil na.

  Mul namang inalitao
ang daliri niyang mahal,
ito namang si don Juan
pagtulog ay cahimbingan.

  Sa hindi rin cunin ngani
singsing doon sa daliri,
ay inihulog na mul
umahon siyang madal.

  Nang sa princesang maquita
si don Juan niyang sint,
himbing na ualang capara
ay guinising nanga niya.

  Dili ang uica co naman
na aco'i, iyong abangn,
at hindi macalilitao
singsing cun aquing tangan.

  Tingni itong guinaua mo
ang oras na'i,  las cuatro,
maca mamalayan tayo
nang bunying haring am co.

  Cun caniyang maalaman
lahat nating cagagaun,
aco nga at sampong icao
caniyang papupugutan.

  Cundangan ang alang-alang
dal niyaring caibign,
quita ay pinahayaang
maguing bat ang cataun.

  Marali nang iyong gauin
mul mo acong tadtarin,
maca ang hari'i, maguisng
ay uala pa yaong singsing.

  Sa pagmamadal niya
nang pagtadtad sa princesa,
umilandang capagdaca
dulo nang daliri bag.

  Sa tubig nang ihulog na
naguing isd ang princesa,
ang singsing ay nang macuha
naguing tauong mul siya.

  Sa daliri'i, inilagay
isinipt na ang camay,
quinuha na ni don Juan
at ang princesa'i, lumitao.

  At umahon nanga siya
sa batia'i, sumacay na,
dulong hintuturo niya
ang siyang ipinaquita.

  Tingnan mo ito don Juan
ang aquing daliri'i, culang,
ito'i, tandaan mo bilang
na sucat ipagcaquilanlan.

  Yao na't, umahon bag
dalauang magcasi't, sint,
ang princesa'i, nagtuloy na
sa real palaciong sady.

  Sa pagtulog na mahusay
nang hari niyang magulang,
ipinailalim sa unan
ang singsing na minamahal.

  At sa cuarto'i, nagtuly na
itong si doa Mara,
at nag-ualng quib siya
parang hindi ala-ala.

  Ang hari nang maguising na
dinucot ang unan niya,
ay nacuha capagdaca
singsing niyang mahalag.

  Nagul ang gunam-gunam
nang haring Salermong mahal,
at hindi niya mapatay
ang prncipeng si don Juan.

  Tingnan dito pa sa isa
na ipag-uutos co pa,
tant manding ualang sala
na siya'i, mapapatay na.

  Tinauag na si don Juan
doon sa porterong bahay,
siya nama'i, di sumuay
naparoon capagcuan.

  Anitong hari at saysay
ngayon ay iyong paquingan,
at sa aquing cautusn
sundin mo't, huag maliban.

  Aco'i, may isang cabayo
ay mailp na totoo,
hindi pa sinasac-yan co
sa umaga'i, mansohn mo.

  Cunin sa caballeriza
doon natatali siya,
samp nang freno at silla
naroon ding para-para.

  Caya lacad na don Juan
at bucas ca na pariyan
iyong mamansohin lamang
cabayo cong minamahal.

  Umoui nanga sa bahay
ang prncipeng si don Juan,
pinag-isip niyang tunay
cabayong patuturuan.

  Ay ano'i, nang magabi na
higuit sa Ave Mara,
ay dumating capagdaca
itong butihing princesa.

  Itinanong cay don Juan
na cun anong cautusn,
ganito'i, iyong paquingn
nitong sa aquing tuturan.

  Ang utos niya'i, ganit
siya rao ay may cabayo,
ay mailp na totoo,
bucas dao ay mansohn co.

  Sagt nang princesang mahal
 sinta co't, aquing bhay,
baca di mo naalaman
ang cabayong tuturuan.

  Siya rin nga at di iba
sa cabayo ay papara,
saca ang rienda'i, silla
ang capatid cong dalaua.

  At aco ang freno naman
nang cabayo mong sasac-yan,
icao ay magpacatimbang
at doon ca mamamatay.

  Tuturuan quitang tambing
nang paraan mong gagauin,
at nang hindi ca patayin
nang cabayong mamansohn.

  Cun icao'i, lalapit bag
doon sa caballeriza,
mat nito'i, magbabaga
nacatatacot maquita.

  Cun aayao magpa-silla
ang cabayo'i, mag-aarma,
palo't, dagoc na lahat na
ng gaun mo sa caniya.

  Nguni't, icao ay mangilag
sa damb niya at sicat,
at ang cuc'i, matatalas
ang lamn mo'i, mauaualat.

  At cun baga mahina na
lumuluha na ang mat,
saca mo subuan siya
nang freno samp nang silla.

  Ang bahala naman aco
sa bibig nitong cabayo,
sa pagca aco ang freno
ang rienda'i, alagaan mo.

  Capag-iyong linubayn
ang riendang iyong tangan,
sa alapaap tatahn
ang cabayong sinasac-yn.

  Icao nga ay malalaglag
at ang hangin ay malacas,
sa lupa ca malalagpac
lamn mo'i, mananambulat.

  Huag bayaang lumuag
ang riendang iyong hauac,
palo't, taquid nang espuelas
nang manghina siyang agad.

  At cun baga mahina na
lauay ay tumutulo na,
iyong ibalc pagdaca
doon sa caballeriza.

  Nang ito ay masabi na
ang lahat na bilin niya,
umalis na ang princesa
si don Jua'i, iniuan na.

  Ano'i nang quinabucasan
naparoon si don Juan,
ay dinatnan sa hagdanan
ang lahat nang casangcapan.

  Nang sa cabayong maquita
prncipe'i, naroroon na,
nagningas nanga ang mat
apy ang siyang capara.

  At nang anyng ilalagay
yaong silla sa licorn,
ay nanghina ang cataun
nang cabayong tuturuan.

  Di anong magagaua pa
nang siya'i, manglambt na,
inilagay na ang silla
ang freno'i, isinubo na.

  Dito nanga nagdaramb
at ibig cagatin siya,
palo't, dagoc na lahat na
ang guinau sa caniya.

  Inacay nanga sa labas
nitong prncipeng marilg,
at sa sacong isinacbt
ang matalas na espuelas.

  Sa cabayo'i, sumacay na
anyng ilulucs bag,
hinigpitan na ang rienda
ay bumiling biling siya.

  Plo't, tquid nang espuelas
rienda'i, batac nang batac,
at nang di nga mailipd
ang prncipe sa itaas.

  Ano pa't, sa cahirapan
pagdagoc na ualang tahan,
caniyang iniilagan
ang freno'i huag tamaan.

  Sa malaquing tacot bag
cabayong minans niya.
nag-luh nanga ang mat
ang lauay ay tumulo na.

  Nang maquita ni don Juan
na di na macagulapay,
caniyang sinund naman
sa princesang cabilinan.

  Hinila na ang rienda
sa palacio ay nu na,
matuid ang lacad niya
tuloy sa caballeriza.

  Hinubdn na ni don Juan
nang freno't, sillang maringal,
inilagay sa hagdanan
at umu na sa bahay.

  Ay ano'i, nang magabi na
naparon ang princesa,
at pinagsabihan niya
si don Juang casi't, sint.

  Bcas ay ualang pagsala
tantong ipatatauag ca,
magtuly nang pumanhic ca
sa hari'i, maquipagquita.

  Siya ay iyong daratnn
sa catre niyang hihign.
malaqui ang capagalan
masasaqut ang catauan.

  Nang ito ay masabi na
ay umalis ang princesa,
sa cuarto'i, nagtuloy siy
at nang macapagpahing.

  Ano'i, nang quinabucasan
ang criado'i, inutusan,
tauaguin mo si don Juan
dito'i, aquing hinihinty.

  Naparon na ang criado
sa bahay niyong portero,
aco'i, inutusan dito
nang haring si don Salermo.

  Icao ay inaanyayahan
doon sa palacio real,
sumama't, hindi sumuay
sa criadong inutusan.

  Nang dumating sa palacio
uica nang hari'i, ganito,
don Jua'i, may damdam aco
masaquit ang aquing ulo.

  Yamang iyo nang naganp
ang manga utos cong lahat,
mamili ca ngayon caguiat
na sa aquing tatlng anc.

  Ang hari'i, nagtindig naman
at sumama cay don Juan,
tatlng cuartng mag-agapay
siya nilang linapitan.

  Yao'i, capua may btas
na sa tablang inilapat,
hindi mo natatalastas
cagandahan nila't, quias.

  Yang hintuturo lamang
ang siyang ipinalitao,
sa cuartong catapusan
doon niya napagmasdan.

  Hinauacan capagcuan
yang daliring marangal,
at saca siya nagsaysay
ito ang ibig cong tunay.

  Hindi nanga binitiuan
sa daliri'i, pagcatangan,
capagdaca ay binucsan
cuartong quinalalag-yan.

  Di anong magagaua pa
nitong daquilang monarca,
ang mahal sa loob niya
ang siya bagang nacuha.

  Nagsama na capagdaca
magcaibigang dalau,
nag-isip nag-ala-ala
itong daquilang monarca.

  Ang nasoc sa loob niya
ay caniyang ipadal,
sa capatid niyang sint
sa reinong Inglaterra.

  Cun caniyang magustuhn
ang prncipeng si don Juan,
doon niya ipacasal
at caniyang alagaan.

  O cun dili caya naman
at di niya magustuhan,
ang prncipeng si don Juan
ay caniyang ipapaty.

  Ito'i, lihim na di hamac
na guinaua niyang sulat,
ay natant namang agd
niyong princesang marilag.

  Cun yan ang calooban
nang haring aquing magulang
aco ang gagaua naman
isang mabuting paraan.

  Inutusan capapdaca
si don Juan niyang sint,
doon sa caballeriza
isang cabayo'i, cumuha.

  Iyong bibilangin lamang
ay ang icapitong tunay
na mangaling sa pintuan,
ang cunin mo at siyahn.

  Dito'i, umalis na quita
sa Berbania ay mou na,
at tayo'i, ipadadal
sa reinong Inglaterra.

  Si don Jua'i, nanaog na
tungo'i, sa caballeriza,
sa pagmamadali niya
icaual ang nacuha.

  Sinubuan nangang tambing
nang freno't, sillang magaling,
ay siya namang pagdating
nitong princesang butihin.

  Nang ito baga'i, maquita
cabayong sasac-yn nil,
nagdala rin nang pangamb
ang mariquit na princesa.

  At nangusap cay don Juan
quita'i, panganib sa daan
sa di pagsund mong tunay
sa lahat cong cautusn.

  Di ang bilin co sa iyo
cunin mo ang icapit,
ay baquit ang icaual
ngayo'i, siyang quinuha mo.

  Di anong magagaua pa
siya'i, siyang nariyan na,
sumacay na ang dalau
at umalis capagdaca.

  Nang sil ay mapalual
sa labas nang caharian,
agad silang namalayan
nang haring Salermong mahal.

  Hinabol nanga't, sinundan
ang dalauang nagtaanan,
nang sila'i, maa-abutan
ang princesa ay nagsaysay.

  Don Jua'i, naririto na
ang habol ay malapit na,
panganib quitang dalau
sa hari na aquing am.

  Tingnan mo ang calacasan
nang cabayo mong iniuan,
quita ngayo'i, aabutan
dito sa guitna nang parang.

  Ang guinaua nang princesa
niyong aabutan sila,
inilaglag capagdaca
ang carayom niyang dal.

  Ay naguing tinic na bacal
ang hari'i, di macaraan,
hindi macasagui naman
ang cabayong sinasac-yan.

  Sa malaquing galit bag
sa nagtaanang dalau,
sa cabayo'i, lumunsd na
at hinauanan na niya.

  Husto ngang dalauang arao
bago niya nahauanan,
at tatlong leguas ang lagay
nang dalauang sinusundan.

  Hinabol nangang muli pa
ibig ding mapaty niya,
ibon ang siyang capara
tulin nang cabayo bag.

  Nang malapit nang abutan
princesa'i, muling nagsaysay,
don Jua'i, eto na naman
ang haring aquing magulang.

  Ang guinaua nang princesa
quinuha ang sabn niya,
sa lupa'i, inihulog na
naguing isang bundc bag.

  Hindi ngani magcaraan
ang cabayong sinasac-yan,
nababan ang cataun
sa sabn na cabunducan.

  Naisip sa loob bag
nitong daquilang monarca,
na hilahin ang rienda
at mag-libid capagdaca.

  Ang lagay apat na leguas
nang dalauang magsing-liyag,
sa malaguing paghihirap
cagalita'i, dili hamac.

  Na sa gayong calayo na
at di na niya maquita,
hinabol din capagdaca
ang nagtaanang dalau.

  Nang malapit nang abutan
princesa'i, agad nagsaysay,
naquita mo na don Juan
tayo ngayo'i, aabutan.

  Cung culanging palad quita
ito na ang ating hanga,
papataying ualang sala
nang haring poon co't, am.

  Ang guinaua nang princesa
niyong aabutan sila,
ang coje niya'i, quinuha
sa lupa'i, inihulog na.

  Naguing isang caragatan
na malalim at maluang,
hindi nanga nacaraan
cabayo nang haring mahal.

  Di anong magagaua pa
di na macahabol siya,
guinaua nang hari baga
benendicionan pagdaca.

  Sa pangalan nang May-gaua
nang Dios Haring daquila,
ito ngayong aquing sumpa
tumalb sa iyong paua.

  Cun icao'i, dumating diyan
sa reinong paroroonan,
tunay na icao'i, iiuan
sa labs nang caharian.

  Icao naua'i, malimutan
nang prncipeng si don Juan,
at icao ay pabayaan
sa iba siya pacasal.

  Sa masamang capalaran
itong hari'i, nagcadamdam,
sa dalamhati at lumbay
ay siyang iquinamaty.

  Ito'i, lisanin co muna
ang namaty ay anhin pa,
ang aquing ipagbabady
si don Juan at princesa.

  Nang sila ay dumating na
doon sa labas nang villa,
ay nangusap capagdaca
si don Juang casi't, sinta.

  Dito ay quita'i, iiuan
icao'i, huag malulumbay,
sa pagca't, tantong mahalay
pumasoc na gayon lamang.

  Isinagt nang princesa
 don Juang aquing sint,
ay di maliligalig pa
ang mahal mong haring am.

  Sagt nang prncipe't, saysay
totoo sint co't, bhay
sa iyo nama'i, mahalay
di salubungin sa daan.

  Cay doa Marang turing
sa uinica mo sa aquin,
itong aquing tagubilin
sa loob huag limutin.

  Cun icao ay dumating na
sa real palacio bag,
ay huag palalapit ca
ni sa iyong reinang in.

  Sa cangino mang babayi
don Jua'i, iyong paquingui,
sa reino'i, huag mangyari
aco'i, mauaualang puri.

  Capag icao'i, nalapitan
nang babaying sino pa man,
aco'i, macacalimutan
sa villa't, labs nang bayan.

  Sagt ni don Jua't, bady
huag cang mag-ala-ala,
aco'i, ualang ibang sint
hindi malilimutan ca.

  Lumacad na si don Juan
pumasoc sa caharian,
at nagtuly capagcuan
sa hari niyang magulang.

  Nang siya ay dumating na
sa harap nang haring am,
caguluha'i, sabihin pa
nang consejerong lahat na.

  Sa malaquing caingayan
sa loob nang caharian,
ito'i, agd napaquingan
ni Leonorang timtiman.

  Binucsn na niyang tambing
yaong sild niyang lihim,
lumapit nanga sa siping
ni don Juang sinta't, guilio.

  Umupo na capagcuan
doon sa sinapupunan,
nauala sa gunam-gunam
princesa niyang iniuan.

  Ang uica ni Leonora
 daraquilang monarca,
dinguin nang iyong alteza
ang aquing munting querella.

  Pagca't, ngayo'i, narito na
ang sa aquin ay cumuha,
taps na po ang panata
na hiningi co nang una.

  Aco'i, dito pacacasal
at siyang aquing catipn,
si don Pedrong tampalasan
sa loob co ay masucal.

  Sucat na po haring mahal
ang aquing munting tinuran,
at di co ibig masalng
sugat nang puso co't, subiang.

  Ang hari ay natiguilan
nang sa princesang tinuran,
at tila mandin may bagay
ay hindi tapatin lamang.

  Napaayon capagdaca
itong daquilang monarca,
cahit cay don Juan bag
tunay ring manugang quita.

  Sa lingo'i, ualang pagliban
ang sa inyo'i, pagcacasal,
nguni ay mayroong lamn
ang sabi mong binitiuan.

  Ang sagt ni Leonora
mayroon nga po aniya,
at cun aquing ipagbady
malalagt ang hining.

  Cun aquin na pong macamtn
yaong matrimoniong mahal,
saca co po isasaysay
ang lihim cong iningatan.

  Ito'i, lisanin co muna
ang sgat nang pso niya,
at ang aquing ipagbady
itong si doa Mara.

  Nang maguing tatl nang arao
ang caniyang paghihintay,
nang uala rin si don Juan
balisa ang gunam-gunam.

  Ito'i, malilihim bag
sa dunong na iningat niya,
ay natant capagdaca
nang mariquit na princesa.

  Na sa lingo'i, icacasal
ang prncipeng si don Juan,
aco'i, maquiquipagcangay
sa arao nang cafiestahan.

  Madali't, salita bag
ay hahaba ang historia,
ang lingo'i, nang dumating na
gumayc na ang princesa.

  At sa singsing nganing mahal
na caniyang iniingatan,
ay humingi capagcuan
carrosa niyang sasac-yn.

  Humingi rin naman siya
nang damit emperadora,
sa arao na yan bag
ay lumitao capagdaca.

  At tambing nangang nagbihis
niyong damit emperatriz,
lalong nagningning ang diquit
serafin mandin sa langit.

  Sa carrosa ay lumulan
itong princesang timtiman,
ang catulad at cabagay
yaong luminariong Buan.

  At ang nangag-sisihila
cabayong labing-dalau,
magcaparis ang hichura
naca-aalio sa mat.

  Anim ang cocherong hirang
sa cabayo'i, sumasacy,
at saca anim din naman
ang librea sa licorn.

  Magcaparis ang vestido
nang librea at cochero,
pumasoc nanga sa reino
ang emperatriz na bago.

  Sa arao ring it bag
icacasl ang dalau,
prncipe't, si Leonora
at sila'i, mag-aasaua.

  Nang maquita sa palacio
ang carrosang guintong puro,
anang haring don Fernando
emperatriz sa banta co.

  Ay ating itiguil muna
pagcacasal sa dalau,
baca manonod siya
nitong pagdedesposada.

  Ang uica nang calahatn
emperatriz nga po iyan,
manonod ang dalihn
sa bago pong icacasal.

  Nang dumating sa harapn
sinalubong sa hagdanan,
anang hari't, manga mahal
emperatriz na marangal.

  Sila ay nagsi-loclc na
sa manga uupng silla,
ay nangusap capagdaca
itong si doa Mara.

  Ang sady co pong talag
manod nang desposada,
ac yata'i, nahul na
at sil ay nacasl na.

  Ang sagt nang haring mahal
emperatriz na marangal,
natiguil ang pagcacasl
sa iyo po ang dahiln.

  Ang uica niya at saysay
haring macapangyarihan,
aco ang corderang leal
na naparitong nag-lacby.

  Di caya mangyari bag
mahal na vuestra alteza,
isang laro'i, ipaquita
dito sa novio at novia.

  Ang uica nang hari't, saysay
 emperatriz na mahal,
ituloy ang calaruan
sa harp nang capisanan.

  Nang ito ay marinig na
nang bunying emperadora,
quinuha na capagdaca
diamanteng singsing niya.

  At humingi naman dito
nang isang malaquing frasco,
na may lamng tubig ito
may negrita at negrito.

  At isang corong msico
ang hiningi naman dito,
di naman maquiquita mo
ang tumutogtg na tauo.

  Ang isang catac-tac
sa larng palabs niya,
ay may hauac na suplina
ang mariquit na negrita.

  Siya ngang pag-uinica na
ang msico'i, tugtuguin na,
at magsayo ang dalau
na negrito at negrita.

  Sinong di matu naman
sa dalaung nagsasayo,
sa tugtg ay nababagay
yang quilos nang catauan.

  Mag-uiuica capagdaca
itong si doa Mara,
itiguil iyang msica
pag lilibad nang dalau.

  At saca tatanong bag
itong mahal na negrita,
cun hindi naquiquilala
yang si doa Mara.

  Sagt naman nang negrito
hindi naquiquilala co,
iyang itinatanong mo
di co masabi cun sino.

  Diyata don Juan aniya
hindi mo naquiquilala,
itong mahal na princesa
siya mong casamasama.

  Nang icao ay pag-utusan
nang hari niyang magulang,
tibaguin ang cabunducan
ang trigo ay ibinigay.

  Di niyon ding gab bag
itong trigo ay namunga,
guinauang tinapay niya
sa palacio ay dinal.

  Cun hindi naalaman mo
guinaung bien sa iy,
ang suplina sa camay co
madurog sa cataun mo.

  Saca papaluin naman
ang negritong caagapay
cun ano't, ang nasasactn
ang prncipeng si don Juan.

  Ary co ang uiuicain
sinong pumalo sa aquin,
capagdaca ay lilingapin
ay ualang tauong casiping.

  Siyang pag-uiuica naman
ulitin ninyo ang sayo,
msico'i, magtutugtugan
nacaaalio sa lumbay.

  Sac naman mag-lilibd
negrito't, negritang hayg,
maraming tauong di hamac
ang nagsisi-panguilals.

  Uica ni doa Mara
itiguil iyang msica,
at sac tatanng bag
sa negrito ang negrita.

  Niyng icao'i pag-utusan
nang hari niyang magulang,
na sa dagat ay paualn
ang caniyang calaruan.

  Labing-dalauang negrito
ang nasisild sa frasco,
sabihin mo sa harap co
cun sinong humuli nito.

  Dili si doa Mara
na iyong casama-sama,
at ang frasco'i, hauac niya
may ilao ca namang dal.

  Di siya rin ang naglagay
sa frascong quinasisidln,
siya ring nagdala naman
doon sa palacio real.

  Isinagt naman dito
hindi naquiquilala co,
papaloin nanga rito
nang negrita ang negrito.

  Cun ano at si don Juan
ang siya ngang nasasactn,
marahs na carunungan
sa princesang tinatangnan.

  Nang calahati nang oras
ang canilang paglilibad,
ay muli namang nangusap
yaong princesang marilg.

  Ang uica'i, itiguil muna
ang pagtugtog nang msica,
ang negrita'i, tatanong na
sa negrito na casama.

  Diyata't, di mo quilala
yaong si doa Mara!
ay hindi ang sagt niya
cun sino't, cun aln siya.

  Anitong negrita naman
sasabihi'i, paquingn,
at nang iyong maalaman
nagligts sa iyong buhay.

  Hiniling sa iyo naman
mataas na cabunducan,
at doon nga maguiguisnn
sa tapt nang durungauan.

  Ang uinica nang negrita
ganito'i, tahaquin co na,
at nang iyong maquilala
yaong si doa Mara.

  Ang bundc mong inilagay
sa tapat nang durungauan,
doon naman maguiguisnan
sa pusod nang caragatan.

  At guinaua pang castillo
nang pag-ibig nga sa iyo,
saca ngayo'i, nilimot mo
at hindi mo asicaso.

  Singsing nang haring mahal
nahulog sa caragatan,
di iyong tinad-tad naman
si doa Marang hirang.

  Ang capirasong daliri
sa dagat natapon ngani,
naguing tandang icauari
sa pagquilalang madali.

  At bucd sa rito naman
nang sa iyo'i, paturuan,
ang cabayong tampalasan
na lalo mong camatayan.

  Di guinaun ca nang daan
niyang princesang marangal,
ang ama'i, cahit masactn
sa pagsint ang dahiln.

  Di nang macapanhic ca na
sa real palaciong sady
cayong dalaua'i, nagsama
sa sariling cuarto niya.

  Ay naisip capagdaca
nang haring caniyang am,
na cay ay ipadal
sa reinong Inglaterra.

  Si doa Mara naman
gumaua rin nang paraan,
at nang cayo'i, macatanan
sa reinong de los Cristal.

  Niyong cayo'i, aabutan
nang hari niyang magulang,
ay caniyang hinadlangan
nang matinic na cauayan.

  At bago nga nacaran
ang haring Salermong mahal,
ay tatlng leguas ang lagay
niyong inyong calayuan.

  Hinabol cayong dalau
nang anyong aabutan na,
ang sabng caniyang dal
sa lupa'i, inihulog na.

  Tingnan mo ang carunungan
niyong princesang timtiman,
naguing isang cabunducan
yaong sabng binitiuan.

  Hindi nanga nacaraan
ang cabayong sinasac-yn,
apat na leguas ang lagay
niyong inyong calayuan.

  Diyata't, sa lahat bag
nang hirap niyang dinal,
hindi mo pa naquilala
yaong si doa Mara.

  Papaluin capagcuan
ang negritong calibaran,
cun ano't, ang nasasactn
ang prncipeng si don Juan.

  Uiuicain nang negrita
diyata't, toto bag,
sa loob mo'i, nauala na
yaong mahal na princesa.

  Papaluing ualang tahan
ang negritong caagapay,
boong cataua'i, nag-latay
nang prncipeng si don Juan.

  Ang uica ni doa Mara
tugtuguin yaong msica,
nagsayo na mul bag
ang negrito at negrita.

  Ay nang may isang oras na
pag-lalar nang dalau,
ay nangusap ang princesa
ang msico'i, itahn na.

  Ang tanong nitong negrita
don Jua'i, diyata bag,
totoong di mo quilala
itong si doa Mara.

  Isinagt nang negrito
hindi natatalastas co,
anang negrita'i, ganito
sasabihi'i, paquingan mo.

  Di cayo'i, nang aabutan
nang haring Salermong mahal,
gumaua pa nang paraan
itong princesang timtiman.

  Di ang coje niyang dal
sa lupa'i, inihulog na,
naguing dagat capagdaca
hindi nacatauid siya.

  At nang cayo'i, dumating na
Ermopolisis na villa,
sa bahay niyong pastora
iniuan mo ang princesa.

  Di ang bilin niyang tunay
sa babaing cangino man,
huag palapit don Juan
at siya'i, malilimutan.

  Cundi mo pa sinusucat
dinaanan niyang hirap,
ngayon na ang pagcauts
ng buhay mong ualang palad.

  Sa oras ding ito bag
ang msico'i, naual na,
ang negrito at negrita
hindi na nila naquita.

  At ang frasco nga ang siyang
bucd na natira lamang,
siya ang quinalalag-yan
niyong cay don Juan buhay.

  Ang uinica nang princesa
diyata don Juan aniya,
di mo pa naquiquilala
yaong si doa Mara.

  Yayamang gayon din lamang
aco'i, ualang cabuluhn,
pagsisi nang casalanan
at siya mong cahanganan.

  Siya nangang pagdampot na
sa frasco nitong princesa,
at babasaguing talaga
sa malaquing galit niya.

  Dito nanga naramdaman
nang prncipeng si don Juan,
at naquilala ngang tunay
si doa Marang mahal.

  Linapitan capagdaca
at saca niyacap niya,
icao nga ang aquing sinta
na iniuan co sa villa.

  Aco ang may casalanan
sucat mong paghinanactan,
pagca't, aco'i, nalapitan
ni Leonorang timtiman.

  Aco'i, parang ull bag
na sa loob cong mag-is,
cundi ngayon lamang sint
hindi co na-ala-ala.

  Icao ang sint cong tunay
na pinagsadyng linacby.
sa reinong de los Cristal
ang pinuhunan co'i, bhay.

  Patauad doa Mara
sa aquing pagcacasala,
ang cataua't, bhay co pa
ay sa iyo't, di sa ib.

  At saca nag-uica naman
 haring aquing magulang,
dito ac ipacasl
sa emperatriz na mahal.

  Anang doa Leonora
mahal na vuestra alteza,
sandaling paquingn niya
ang aquing munting querella.

  Ngayon co na po tuturan
ang lihim cong iningatan,
at nang iyong maalaman
yaong hirap ni don Juan.

  Aco ay doon quinuha
sa bundc niyong Armenia,
cami ay magcacasama
capatid cong doa Juana.

  Tiuasy ang aquing lagay
sa lupang cailaliman
ang prncipeng si don Juan
ang siyang cumuha lamang.

  Bucd dito ang is pa
 daraquilang monarca,
nang siya'i, pagliluhan na
capatid niyang dalau.

  Nang caniyang pagbalicn
ang singsing cong minamahal,
siya'i, agd tinalian
magcapatid na sucaban.

  Nang mayroong sampng dip
ang lubid na nahulog na,
ay tinagps nang espada
ni don Pedrong palamara.

  Nang maquita co ang lagay
nang prncipeng si don Juan,
ac tantong daramay
sa quinahulugang hucay.

  Aco'i, agad sinungaban
ni don Pedrong tampalasan,
ang lobo co sa sucbitan
ang quinuha co na lamang.

  Inihulog co sa hucay
at aquing pinagbilinan
cahit paty si don Juan
ay iyong pag-remediohan.

  Ito nga po haring mahal
ang iyo lamang hatulan,
cun siya'i, dapat macasal
cay doa Marang hirang.

  Ang uica nitong monarca
icao ang unang nacuha,
an sagt ni Leonora
aco nga po't, dili ib.

  Sa iyo ang carampatan
si don Juan ay ipacasl.
sapagca't, iyong binuhay
sa balng quinahulugan.

  Sa hatol bagang nasambit
sinong macapag-aalis,
doa Mara'i, nagtindig
at capagdaca'i, nagsulit.

  Ito ang uinica niya
 daraquilang monarca,
dinguin ngayon nang lahat na
ang aquing munting querella.

  Ang uica nang haring mahal
sabihin mo na at turan,
at nang aquing maalaman
ang iyong pahahatulan.

  Ang uica ni doa Mara
cun gayon po'i maquinig ca,
cay don Juan dahil bag
ang aquing pinag-habl.

  Naparoon at nag-lacbay
sa reinong de los Cristal,
cami ay nagcaibigan
usapan nami'i matibay.

  Gaano ang bhay niya
sa utos nang aquing am,
ac ang naghirap bag
na sumund sa caniya.

  Cun aquing pinabayaan
ang prncipeng si don Juan,
hindi na darating naman
doon siya mamamaty.

  Nagul ang gunam-gunam
ng haring Fernandong mahal,
cumuhang sanguni naman
sa arzobispong marangl.

  Ang sa arzobispong saysay
cun sinong unang catipn,
siyang dapat pacasaln
nang prncipeng si don Juan.

  Sagt ni doa Mara
 am nang caloloua,
ang sa tauong puri bag
di bhay ang cahalag.

  Anang arzobispo naman
ngayo'i, uala ca nang daan,
at may na unang catipn
na marapat pacasaln.

  Cay doa Mara'i, it
cun uala ring daan aco,
hinauacan nanga rito
yang itinirng frasco.

  Ibinuhos na marahan
ang tubig sa frascong mahal,
ano pa nga't, nag-languyan
ang tauo sa caharian.

  Ang tubig ay umapao nga
hangang palaciong bintana,
dito'i, agd nanga mutl
ang laht nang tauong madl.

  Ang uinica ni don Juan
sucat na sint co't, bhay,
aquing ipa-aaninao
ang totoong catuiran.

  O mahal na pontfice
cay Jess na cahalili,
yaring aquing munting sabi
ngayo'i, sandaling paquingu.

  Ang princesa Leonora
ay hindi co tangc siya,
sa balng aming sinonda
doon co lamang naquita.

  Pinuhunan co nga'i, bhay
sa serpienteng nacalaban,
at cay doa Juana naman
sa giganteng nagtatangan.

  Cun caya pinagliluhan
manga capatid cong hirang,
sa singsing niyang naiuan
na aquing pinagbalican.

  Abt na princesang mahal
ang singsing mong nalimutan,
at dito nagmulang tunay
tanang aquing cahirapan.

  Sa bhay cong pinuhunan
nang sa iyo ay pag-agao,
bagama't, iyong binuhay
bilang nacapalit lamang.

  At nag-uica si don Juan
dito aco pacacasl,
sa princesang lubhang mahal
sa reinong de los Cristal.

  Ang uica nitong monarca
cay don Pedro'i, pacasl na,
at hindi naman sa ib
at tunay ring anc quita.

  Sapagca't, uala cang daan
cay don Jua'i, mapacasl,
matigas ang carunungan
ni doa Marang mahal.

  Ang sagt ni Leonora
 daraquilang monarca,
icao po ang bahala na
gauin ang balang magand.

  Nang maringig yaon bag
nang haring caniyang am,
sumanguning muli siya
sa arzobispo ngang sady.

  Ano pa nga at nagcabagay
pinag-isang catuiran,
tinauag nilang marahan
doa Leonorang mahal.

  Nang oras ding yan naman
saby silang iquinasl,
fiesta'i, dalauang siyam
sa Berbaniang caharian.

  Ay ano'i, nang matapos na
ang canilang pagsasay,
isasalin ang corona
cay don Juang anc niya.

  Si doa Mara'i, nag-uica
 monarcang daraquila,
sumandaling mag-unaua
sa aquing ipag-uiuica.

  Ang corona't, cetrong mahal
si don Pedro ang salinan,
aco'i, may corona naman
sa reinong de los Cristal.

  Sa uinicang ito baga
niyong si doa Mara,
ipinutong capagdaca
cay don Pedro ang corona.

  Ang sa mariquit na reina
bunying doa Leonora,
ibinigay sa caniya
ang mahal na diadema.

  At sila'i, umi naman
sa reinong de los Cristal,
gayong layong linacaran
isang oras na linacbay.

  Ang catulad at capara
nitong si doa Mara,
lumabs sa, isang guerra
at nanalong nagvictoria.

  Ito'i, aquing pabayaan
victoria niyang quinamtn,
at aquing ipagsasaysay
ang canilang paglalacbay.

  Nang sila'i, dumating naman
sa reinong de los Cristal,
uala nanga at namaty
ama't, capatid na hirang.

  Ang dinatnan sa palacio
secretario't, consejero,
siya ngang pagdating dito
nang emperador na bago.

  Yaong encantong laon na
ay inalis capagdaca,
yang batng balt nila
nagsilitao na lahat na.

  Ang lihim na iningatan
nang hari nilang magulang
sa panahng ito naman
ay caniyang inalitao.

  Ang tigre't, len sa parang
at tauo sa caharian,
sila'i, nangagsipalul
sa balt cayong catauan.

  Nang, mangyaring malabas na
ang tauo ay cumapal na,
nagpahanda nang lamesa
itong si doa Mara.

  Ang silla'i, gayon din naman
ay husto ring ualang culang,
ang pagcaing bagay-bagay
sa lamesa'i, nalalagay.

  At sa dulo nang lamesa
mayroong dalauang silla,
na uupn bagng sady
nang prncipe at princesa.

  Sac naman capagdaca
itong si doa Mara,
nuha nang isang bandeja
inilagay ang corona.

  Cumuhang sintabi naman
sa harp nang manga mahal,
na naroong napipisan
consejeros bagng tann.

  Pagmalasi't, tingnan ninyo
ang emperador na bago,
siyang nahalili ito
doon sa haring am co.

  Ipinutong capagdaca
yaong cetro at corona,
at sa cay doa Mara
ang mahal na diadema.

  Matapos umagapay na
ang bunying emperadora,
at cumain ang lahat na
sa mariquit na lamesa.

  Nang sila ay matapos na
nang pagcaing mahalag,
nagsi-tindig na lahat na
para-parang nangag-viva.

  Viva ang inahihiyao
nang boong sangcaharian,
mabuhay na ualang hangan
ang emperador na mahal.

  Sabihin bag ang gul
doong sa loob nang reino,
arao, gabi ang msico
ualang tahan sa palacio.

  Ay ano'i, sa matapos na
siyam na arao na fiesta,
caguluha'i, payapa na
nitong bagong nagcorona.

  Ang emperador na mahal
at asaua niyang hirang,
nagpasunod nang mahusay
sa tanang nasasacupan.

  Ano ipa't, silang dalau
sing-ibig na mag-asaua,
mahusay ang pagsasama
ualang pagtatalo bag.

  Sila'i, lubs nagcabagay
at capua manga mahal,
mag-utos pa ay malubay
sa manga vasallong tann.

  Caya nga't, ang naging hang
nitong bunying mag-asaua,
nang sila'i, mangamatay na
quinamtan ang santa gloria.

  Ito ang dapat tularan
nang mag-asauang sino man,
ang loob na cababaan
capatid nang capalaran.

  Aquin nang bibig-yng hang
corridong ipinagbady,
cun sa letra'i, may sumala
capupunan ay cay na.


CATAPUSAN

       *       *       *       *       *

[Patalastas: Advertisement Imprenta, at Papeleria ni J. Martinez]





End of the Project Gutenberg EBook of Ibong Adarna, by Anonymous

*** END OF THIS PROJECT GUTENBERG EBOOK IBONG ADARNA ***

***** This file should be named 16157-8.txt or 16157-8.zip *****
This and all associated files of various formats will be found in:
        https://www.gutenberg.org/1/6/1/5/16157/

Produced by Tamiko I. Camacho, Jerome Espinosa Baladad,
Pilar Somoza and PG Distributed Proofreaders from page
scans provided by University of Michigan. Dedicated to the
three Filipino comedians Dolphy, Panchito and Babalu who
made this folklore memorable in a 1970s film adaptation.


Updated editions will replace the previous one--the old editions
will be renamed.

Creating the works from public domain print editions means that no
one owns a United States copyright in these works, so the Foundation
(and you!) can copy and distribute it in the United States without
permission and without paying copyright royalties.  Special rules,
set forth in the General Terms of Use part of this license, apply to
copying and distributing Project Gutenberg-tm electronic works to
protect the PROJECT GUTENBERG-tm concept and trademark.  Project
Gutenberg is a registered trademark, and may not be used if you
charge for the eBooks, unless you receive specific permission.  If you
do not charge anything for copies of this eBook, complying with the
rules is very easy.  You may use this eBook for nearly any purpose
such as creation of derivative works, reports, performances and
research.  They may be modified and printed and given away--you may do
practically ANYTHING with public domain eBooks.  Redistribution is
subject to the trademark license, especially commercial
redistribution.



*** START: FULL LICENSE ***

THE FULL PROJECT GUTENBERG LICENSE
PLEASE READ THIS BEFORE YOU DISTRIBUTE OR USE THIS WORK

To protect the Project Gutenberg-tm mission of promoting the free
distribution of electronic works, by using or distributing this work
(or any other work associated in any way with the phrase "Project
Gutenberg"), you agree to comply with all the terms of the Full Project
Gutenberg-tm License (available with this file or online at
https://gutenberg.org/license).


Section 1.  General Terms of Use and Redistributing Project Gutenberg-tm
electronic works

1.A.  By reading or using any part of this Project Gutenberg-tm
electronic work, you indicate that you have read, understand, agree to
and accept all the terms of this license and intellectual property
(trademark/copyright) agreement.  If you do not agree to abide by all
the terms of this agreement, you must cease using and return or destroy
all copies of Project Gutenberg-tm electronic works in your possession.
If you paid a fee for obtaining a copy of or access to a Project
Gutenberg-tm electronic work and you do not agree to be bound by the
terms of this agreement, you may obtain a refund from the person or
entity to whom you paid the fee as set forth in paragraph 1.E.8.

1.B.  "Project Gutenberg" is a registered trademark.  It may only be
used on or associated in any way with an electronic work by people who
agree to be bound by the terms of this agreement.  There are a few
things that you can do with most Project Gutenberg-tm electronic works
even without complying with the full terms of this agreement.  See
paragraph 1.C below.  There are a lot of things you can do with Project
Gutenberg-tm electronic works if you follow the terms of this agreement
and help preserve free future access to Project Gutenberg-tm electronic
works.  See paragraph 1.E below.

1.C.  The Project Gutenberg Literary Archive Foundation ("the Foundation"
or PGLAF), owns a compilation copyright in the collection of Project
Gutenberg-tm electronic works.  Nearly all the individual works in the
collection are in the public domain in the United States.  If an
individual work is in the public domain in the United States and you are
located in the United States, we do not claim a right to prevent you from
copying, distributing, performing, displaying or creating derivative
works based on the work as long as all references to Project Gutenberg
are removed.  Of course, we hope that you will support the Project
Gutenberg-tm mission of promoting free access to electronic works by
freely sharing Project Gutenberg-tm works in compliance with the terms of
this agreement for keeping the Project Gutenberg-tm name associated with
the work.  You can easily comply with the terms of this agreement by
keeping this work in the same format with its attached full Project
Gutenberg-tm License when you share it without charge with others.

1.D.  The copyright laws of the place where you are located also govern
what you can do with this work.  Copyright laws in most countries are in
a constant state of change.  If you are outside the United States, check
the laws of your country in addition to the terms of this agreement
before downloading, copying, displaying, performing, distributing or
creating derivative works based on this work or any other Project
Gutenberg-tm work.  The Foundation makes no representations concerning
the copyright status of any work in any country outside the United
States.

1.E.  Unless you have removed all references to Project Gutenberg:

1.E.1.  The following sentence, with active links to, or other immediate
access to, the full Project Gutenberg-tm License must appear prominently
whenever any copy of a Project Gutenberg-tm work (any work on which the
phrase "Project Gutenberg" appears, or with which the phrase "Project
Gutenberg" is associated) is accessed, displayed, performed, viewed,
copied or distributed:

This eBook is for the use of anyone anywhere at no cost and with
almost no restrictions whatsoever.  You may copy it, give it away or
re-use it under the terms of the Project Gutenberg License included
with this eBook or online at www.gutenberg.org

1.E.2.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is derived
from the public domain (does not contain a notice indicating that it is
posted with permission of the copyright holder), the work can be copied
and distributed to anyone in the United States without paying any fees
or charges.  If you are redistributing or providing access to a work
with the phrase "Project Gutenberg" associated with or appearing on the
work, you must comply either with the requirements of paragraphs 1.E.1
through 1.E.7 or obtain permission for the use of the work and the
Project Gutenberg-tm trademark as set forth in paragraphs 1.E.8 or
1.E.9.

1.E.3.  If an individual Project Gutenberg-tm electronic work is posted
with the permission of the copyright holder, your use and distribution
must comply with both paragraphs 1.E.1 through 1.E.7 and any additional
terms imposed by the copyright holder.  Additional terms will be linked
to the Project Gutenberg-tm License for all works posted with the
permission of the copyright holder found at the beginning of this work.

1.E.4.  Do not unlink or detach or remove the full Project Gutenberg-tm
License terms from this work, or any files containing a part of this
work or any other work associated with Project Gutenberg-tm.

1.E.5.  Do not copy, display, perform, distribute or redistribute this
electronic work, or any part of this electronic work, without
prominently displaying the sentence set forth in paragraph 1.E.1 with
active links or immediate access to the full terms of the Project
Gutenberg-tm License.

1.E.6.  You may convert to and distribute this work in any binary,
compressed, marked up, nonproprietary or proprietary form, including any
word processing or hypertext form.  However, if you provide access to or
distribute copies of a Project Gutenberg-tm work in a format other than
"Plain Vanilla ASCII" or other format used in the official version
posted on the official Project Gutenberg-tm web site (www.gutenberg.org),
you must, at no additional cost, fee or expense to the user, provide a
copy, a means of exporting a copy, or a means of obtaining a copy upon
request, of the work in its original "Plain Vanilla ASCII" or other
form.  Any alternate format must include the full Project Gutenberg-tm
License as specified in paragraph 1.E.1.

1.E.7.  Do not charge a fee for access to, viewing, displaying,
performing, copying or distributing any Project Gutenberg-tm works
unless you comply with paragraph 1.E.8 or 1.E.9.

1.E.8.  You may charge a reasonable fee for copies of or providing
access to or distributing Project Gutenberg-tm electronic works provided
that

- You pay a royalty fee of 20% of the gross profits you derive from
     the use of Project Gutenberg-tm works calculated using the method
     you already use to calculate your applicable taxes.  The fee is
     owed to the owner of the Project Gutenberg-tm trademark, but he
     has agreed to donate royalties under this paragraph to the
     Project Gutenberg Literary Archive Foundation.  Royalty payments
     must be paid within 60 days following each date on which you
     prepare (or are legally required to prepare) your periodic tax
     returns.  Royalty payments should be clearly marked as such and
     sent to the Project Gutenberg Literary Archive Foundation at the
     address specified in Section 4, "Information about donations to
     the Project Gutenberg Literary Archive Foundation."

- You provide a full refund of any money paid by a user who notifies
     you in writing (or by e-mail) within 30 days of receipt that s/he
     does not agree to the terms of the full Project Gutenberg-tm
     License.  You must require such a user to return or
     destroy all copies of the works possessed in a physical medium
     and discontinue all use of and all access to other copies of
     Project Gutenberg-tm works.

- You provide, in accordance with paragraph 1.F.3, a full refund of any
     money paid for a work or a replacement copy, if a defect in the
     electronic work is discovered and reported to you within 90 days
     of receipt of the work.

- You comply with all other terms of this agreement for free
     distribution of Project Gutenberg-tm works.

1.E.9.  If you wish to charge a fee or distribute a Project Gutenberg-tm
electronic work or group of works on different terms than are set
forth in this agreement, you must obtain permission in writing from
both the Project Gutenberg Literary Archive Foundation and Michael
Hart, the owner of the Project Gutenberg-tm trademark.  Contact the
Foundation as set forth in Section 3 below.

1.F.

1.F.1.  Project Gutenberg volunteers and employees expend considerable
effort to identify, do copyright research on, transcribe and proofread
public domain works in creating the Project Gutenberg-tm
collection.  Despite these efforts, Project Gutenberg-tm electronic
works, and the medium on which they may be stored, may contain
"Defects," such as, but not limited to, incomplete, inaccurate or
corrupt data, transcription errors, a copyright or other intellectual
property infringement, a defective or damaged disk or other medium, a
computer virus, or computer codes that damage or cannot be read by
your equipment.

1.F.2.  LIMITED WARRANTY, DISCLAIMER OF DAMAGES - Except for the "Right
of Replacement or Refund" described in paragraph 1.F.3, the Project
Gutenberg Literary Archive Foundation, the owner of the Project
Gutenberg-tm trademark, and any other party distributing a Project
Gutenberg-tm electronic work under this agreement, disclaim all
liability to you for damages, costs and expenses, including legal
fees.  YOU AGREE THAT YOU HAVE NO REMEDIES FOR NEGLIGENCE, STRICT
LIABILITY, BREACH OF WARRANTY OR BREACH OF CONTRACT EXCEPT THOSE
PROVIDED IN PARAGRAPH F3.  YOU AGREE THAT THE FOUNDATION, THE
TRADEMARK OWNER, AND ANY DISTRIBUTOR UNDER THIS AGREEMENT WILL NOT BE
LIABLE TO YOU FOR ACTUAL, DIRECT, INDIRECT, CONSEQUENTIAL, PUNITIVE OR
INCIDENTAL DAMAGES EVEN IF YOU GIVE NOTICE OF THE POSSIBILITY OF SUCH
DAMAGE.

1.F.3.  LIMITED RIGHT OF REPLACEMENT OR REFUND - If you discover a
defect in this electronic work within 90 days of receiving it, you can
receive a refund of the money (if any) you paid for it by sending a
written explanation to the person you received the work from.  If you
received the work on a physical medium, you must return the medium with
your written explanation.  The person or entity that provided you with
the defective work may elect to provide a replacement copy in lieu of a
refund.  If you received the work electronically, the person or entity
providing it to you may choose to give you a second opportunity to
receive the work electronically in lieu of a refund.  If the second copy
is also defective, you may demand a refund in writing without further
opportunities to fix the problem.

1.F.4.  Except for the limited right of replacement or refund set forth
in paragraph 1.F.3, this work is provided to you 'AS-IS' WITH NO OTHER
WARRANTIES OF ANY KIND, EXPRESS OR IMPLIED, INCLUDING BUT NOT LIMITED TO
WARRANTIES OF MERCHANTIBILITY OR FITNESS FOR ANY PURPOSE.

1.F.5.  Some states do not allow disclaimers of certain implied
warranties or the exclusion or limitation of certain types of damages.
If any disclaimer or limitation set forth in this agreement violates the
law of the state applicable to this agreement, the agreement shall be
interpreted to make the maximum disclaimer or limitation permitted by
the applicable state law.  The invalidity or unenforceability of any
provision of this agreement shall not void the remaining provisions.

1.F.6.  INDEMNITY - You agree to indemnify and hold the Foundation, the
trademark owner, any agent or employee of the Foundation, anyone
providing copies of Project Gutenberg-tm electronic works in accordance
with this agreement, and any volunteers associated with the production,
promotion and distribution of Project Gutenberg-tm electronic works,
harmless from all liability, costs and expenses, including legal fees,
that arise directly or indirectly from any of the following which you do
or cause to occur: (a) distribution of this or any Project Gutenberg-tm
work, (b) alteration, modification, or additions or deletions to any
Project Gutenberg-tm work, and (c) any Defect you cause.


Section  2.  Information about the Mission of Project Gutenberg-tm

Project Gutenberg-tm is synonymous with the free distribution of
electronic works in formats readable by the widest variety of computers
including obsolete, old, middle-aged and new computers.  It exists
because of the efforts of hundreds of volunteers and donations from
people in all walks of life.

Volunteers and financial support to provide volunteers with the
assistance they need, is critical to reaching Project Gutenberg-tm's
goals and ensuring that the Project Gutenberg-tm collection will
remain freely available for generations to come.  In 2001, the Project
Gutenberg Literary Archive Foundation was created to provide a secure
and permanent future for Project Gutenberg-tm and future generations.
To learn more about the Project Gutenberg Literary Archive Foundation
and how your efforts and donations can help, see Sections 3 and 4
and the Foundation web page at https://www.pglaf.org.


Section 3.  Information about the Project Gutenberg Literary Archive
Foundation

The Project Gutenberg Literary Archive Foundation is a non profit
501(c)(3) educational corporation organized under the laws of the
state of Mississippi and granted tax exempt status by the Internal
Revenue Service.  The Foundation's EIN or federal tax identification
number is 64-6221541.  Its 501(c)(3) letter is posted at
https://pglaf.org/fundraising.  Contributions to the Project Gutenberg
Literary Archive Foundation are tax deductible to the full extent
permitted by U.S. federal laws and your state's laws.

The Foundation's principal office is located at 4557 Melan Dr. S.
Fairbanks, AK, 99712., but its volunteers and employees are scattered
throughout numerous locations.  Its business office is located at
809 North 1500 West, Salt Lake City, UT 84116, (801) 596-1887, email
business@pglaf.org.  Email contact links and up to date contact
information can be found at the Foundation's web site and official
page at https://pglaf.org

For additional contact information:
     Dr. Gregory B. Newby
     Chief Executive and Director
     gbnewby@pglaf.org


Section 4.  Information about Donations to the Project Gutenberg
Literary Archive Foundation

Project Gutenberg-tm depends upon and cannot survive without wide
spread public support and donations to carry out its mission of
increasing the number of public domain and licensed works that can be
freely distributed in machine readable form accessible by the widest
array of equipment including outdated equipment.  Many small donations
($1 to $5,000) are particularly important to maintaining tax exempt
status with the IRS.

The Foundation is committed to complying with the laws regulating
charities and charitable donations in all 50 states of the United
States.  Compliance requirements are not uniform and it takes a
considerable effort, much paperwork and many fees to meet and keep up
with these requirements.  We do not solicit donations in locations
where we have not received written confirmation of compliance.  To
SEND DONATIONS or determine the status of compliance for any
particular state visit https://pglaf.org

While we cannot and do not solicit contributions from states where we
have not met the solicitation requirements, we know of no prohibition
against accepting unsolicited donations from donors in such states who
approach us with offers to donate.

International donations are gratefully accepted, but we cannot make
any statements concerning tax treatment of donations received from
outside the United States.  U.S. laws alone swamp our small staff.

Please check the Project Gutenberg Web pages for current donation
methods and addresses.  Donations are accepted in a number of other
ways including including checks, online payments and credit card
donations.  To donate, please visit: https://pglaf.org/donate


Section 5.  General Information About Project Gutenberg-tm electronic
works.

Professor Michael S. Hart was the originator of the Project Gutenberg-tm
concept of a library of electronic works that could be freely shared
with anyone.  For thirty years, he produced and distributed Project
Gutenberg-tm eBooks with only a loose network of volunteer support.


Project Gutenberg-tm eBooks are often created from several printed
editions, all of which are confirmed as Public Domain in the U.S.
unless a copyright notice is included.  Thus, we do not necessarily
keep eBooks in compliance with any particular paper edition.


Most people start at our Web site which has the main PG search facility:

     https://www.gutenberg.org

This Web site includes information about Project Gutenberg-tm,
including how to make donations to the Project Gutenberg Literary
Archive Foundation, how to help produce our new eBooks, and how to
subscribe to our email newsletter to hear about new eBooks.
